Je kent het vast wel. Toen je nog geen moeder was en andere ouders bezig zag met hun kroost, nam je vast wel eens het besluit om “het nooit zo te doen als zij”. Ik ook. Tijdens mijn zwangerschap nam ik nog meer standpunten in als het gaat om “goede opvoeding” in mijn ogen. Maar toen kwamen de kindjes (twee jongens, nu peuter van 2.5 en baby van half jaar) en zetten zij mijn leven toch even op z’n kop. Van te voren bedenken hoe ik het zou willen leek zo mooi, tot de praktijk besloot het anders te doen. Kindjes zijn mensjes met een eigen idee en mening, daar had ik even geen rekening mee gehouden. Of tenminste, ik kon me blijkbaar niet voorstellen hoe dat echt zou zijn 😉 Dus daar zat ik dan, met m’n lijstje “als ik moeder ben zal ik nooit … denken of doen”. Ik heb er een aantal moeten schrappen. Lees maar:

  1. Ik zal m’n kind nooit bij mij in bed laten slapen. Deze stond echt bovenaan mijn lijstje. Nee, want stel je voor dat hij dan niet meer in z’n eigen bed wil. Nou… toen kind #1 vanaf 4 maanden besloot ’s nachts 8x wakker te worden en ons tot wanhoop dreef, besloten wij dat hij best bij ons mocht slapen als we dan allemaal wel goed zouden slapen. Hij heeft het vervolgens tot ruim anderhalf jaar gemiddeld 4/5 van de 7 nachten gedaan. En ja, het duurde even, maar met 20 maanden sliep hij én meestal goed door, én 9 van de 10x in zijn eigen bed. Dat is voor ons goed genoeg.
  2. Het eerste jaar geen suiker, snoep, patat en dat soort dingen. Dat ging tot 9 maanden goed. Toen vond ik een Nijntje koekje per dag een prima plan. En met 11 maanden het eerste frietje was een feest. En toen kreeg meneer een keer brood met chocopasta en was het hek van de dam. Dat werd elke ochtend ontbijten met brood met chocopasta. Onze kids krijgen niet overmatig zoetigheid, koek of snoep maar we zijn er wel wat eerder mee begonnen dan vooraf bedacht. Volgens mij is hij er niet minder gezond door geworden. Al snap ik heel goed dat ouders het wel laten zitten tot ze ouder zijn. Ieder zijn ding.
  3. Wat er ook gebeurt, ik blijf elke dag bidden en stille tijd houden. Eh… ik beken eerlijk… dat is echt absoluut mislukt. Bidden doe ik wel zo goed als elke dag, maar stille tijd… De “stille tijd” is al zo schaars, dat ik al blij ben als ik even een uurtje kan genieten van de rust. Ja, dat kan beter dus. Want ik mis de diepe connectie wel eens.
  4. Ik ga nooit onaardig zijn of schreeuwen tegen mijn kinderen. Heeft iemand anders zich dit werkelijk ook ooit voorgenomen? Volgens mij is het gewoon een utopie. Ik word nooit extreem boos maar als de peuterpuber huilend aan m’n broek hangt tijdens het koken, het eten daardoor bijna niet te maken valt en babylief ook gaat krijsen, dan verlies ik wel eens mijn geduld en komen de “en nu moet je stoppen met zeuren” gericht aan peuterlief er iets minder relaxt uit dan wanneer al die dingen niet tegelijk gebeuren. Aan het eind van de dag. Als iedereen moe is. 😉
  5. Maximaal een half uur per dag tv kijken of andere schermentijd (vanaf 1.5 jaar). Ja… dat ging heel goed toen ik niet hoogzwanger en pas bevallen was. Ik heb zo’n ondernemende peuter die elke keer iets anders wil doen en het liefst buiten op de meest onmogelijke plekken de boel wil verkennen (“kom mama, ikke even daar op klimmen. Daar achter kijken.” en loopt zo heuvel op heuvel af, over een boomstam om te kijken naar een blaadje. En dat dan met een sjokkende (toen hoogzwangere) moeder achter hem aan…) Thuis vermaakte hij zich tot voor kort niet langer dan een kwartier, tenzij er een filmpje aan stond. Brandweerman Sam, Pieter Post en Helden van de Stad… ik kan ze bijna dromen. Maar met een pasgeboren baby die om de twee uur dronk en een vermoeide mama, was iets meer dan een half uur per dagdeel een prima oplossing om peuterlief ook tevreden te houden.
  6. Elke dag moeten we naar buiten. En dat doen we meestal ook wel. Alleen niet als het de hele dag regent. Dan krijg ik zelfs de hond niet mee naar buiten.
  7. We gaan elke zondag naar de kerk. Nee… ook dat zal ik dan maar eerlijk bekennen. Soms zijn de weken zo vol, chaotisch of vermoeiend, dat we de zondag echt bestempelen als rustdag. En dan skippen we ook een bezoekje aan de kerk omdat dat met een baby en een peuter best een gedoe is. We gaan dan niet het huis uit (behalve voor een wandeling of even buiten spelen) en zijn we gewoon lekker samen met elkaar, heerlijk ontspannen en bijkomen van alles. Af en toe gewoon even broodnodig.

Wat heb ik geleerd van het moederschap tot nu toe? De dingen komen zoals ze komen en daar horen soms creatieve of tijdelijke oplossingen bij. Koekjes om een kindje even rustig te houden, een extra filmpje om de rust te bewaren, iets te laat naar bed omdat de strijd rondom het naar bed brengen langer kan duren dan dat halve uurtje extra, een tijdje wat minder tijd voor stille tijd… Het ouderschap vraagt een hoop flexibiliteit en is lang niet altijd makkelijk. Dat maakt het misschien nog wel belangrijker om voldoende momenten met God te hebben en gevoed te worden door onderwijs. Zodat je je kunt opladen. Hmm… misschien moet ik me nog maar eens beraden over punt 3 en 7. In ieder geval is het super belangrijk om andere ouders in hun waarde te laten. Hun situatie is niet de jouwe, dus gaan dingen ook gewoon wel eens anders. Mooier nog is het met elkaar hebben over wat maakt dat de een het zus doet en de ander zo. Dan leren we nog het meest van elkaar!

Wat voor voornemens had jij toen je moeder werd? Heb je ze allemaal kunnen handhaven? Ik ben benieuwd!

Daniëlle Koudijs
| Oprichtster van Power to the Mama's | Moeder van twee | Getrouwd met Jos | Liefhebber van dure Italiaanse wijn | Ondernemend | Houdt van schrijven en aanbidden |

Nee, we gaan je niet spammen. Echt niet. Als je jouw e-mail achterlaat krijg je de tofste updates als eerste toegestuurd. Beloofd! Wil jij ze ontvangen? :-)

Het is gelukt! Check nog wel even je spambox. Dikke kans dat je daar de bevestiging vindt. Nog wel even lezen voordat je hem wist. ;-)