Gedachteloos luister ik naar het stromende water. Naar het watervalletje dat zijn weg zoekt naar dieper gelegen grond.

In de brandende Franse zon leun ik achterover op een picknickbankje. Zojuist zwaaide ik mijn gezin gedag dat in het dal op onderzoek uitgaat naar de grote waterval die de bordjes beloven. Dapper tastend over de rotsen dalen ze hand in hand af naar beneden.

Ik blijf noodgedwongen boven. Een paar dagen geleden struikelde ik tijdens een wandeling over een ‘blotevoetenpad’ over een steen en kwam ik vijf meter verderop in de berm terecht. Een wond aan mijn been. Niets ernstigs gelukkig, maar wel pijnlijk. Even geen klautercapriolen meer voor mij.

In de hitte op dat bankje luister ik. Naar de geluiden van het zacht kabbelende beekje. Ik realiseer me dat ik het water alleen maar hoor stromen omdat het stil is. Omdat er rust is. Omdat ik ten volle luister en aandacht heb. Ik merk ineens dat ik in de stilte eigenlijk veel meer hoor dan in het dagelijkse gestommel in en om mij heen.

Ik hoor nog iets. Ik word geraakt door Zijn stem. Hij gebruikt de stilte en dit beekje om me iets te leren over Zijn levende water. Daar, zittend aan dat beekje, doe ik vijf inzichten op:

  1. Het water stroomt vanuit een bron van boven

Hé, wacht eens even. Ben ik werkelijk gericht op de dingen die Boven zijn? Of zoek ik mijn waarheid en houvast in mijn eigen aardse comfortzone?

  1. Dalend water blijft stromen

Een waterval houdt niet op te stromen, doordat de door Hem geschapen natuurwetten dat in stand houden. Ik denk aan Zijn genade. Die is overvloedig en raakt niet op. Genade houdt ook geen rekening met wat ik doe of juist laat. Het is iets wat blíjft stromen.

  1. Stromend water ‘kiest’ de weg van de minste weerstand

Water in de natuur stroomt op plekken waar het het minst wordt tegengewerkt door obstakels, zoals rotsblokken. Zet ik mijn hart werkelijk open voor Hem, zodat Hij kan doen in en met mijn leven wat Hij wil? Of werp ik rotsblokken op, zodat het Levende Water niet ten volle door mij heen kan stromen?

  1. Water uit een stromende bron is zuiver

Hoe vaak vul ik mijn gedachten en hart met aardse dingen? Zaken die misschien niet eens per se fout zijn of zwaar in strijd met de Bijbel. Maar zijn deze dingen puur, zuiver? Zijn het de dingen die Hij wil dat ik doe of zeg?

  1. Water dat stroomt, verkwikt

Zijn levende water lest dorst en verkwikt. Ik denk dat Psalm 23 niet voor niets in deze volgorde zegt dat Hij ons langs stille wateren leidt (Psalm 23:2) en onze ziel verkwikt wordt (Psalm 23:3).

Les ik mijn dorst bij Hem? Of zoek ik alternatieven die misschien voor de korte termijn rust geven, maar uiteindelijk toch beperkt blijken te zijn.

De eeuwige Bron. Keer op keer word ik er weer bij bepaald, dat ik me daaraan moet laven. Ik weet het wel, maar toch. Misschien moest ik bewust even stilgezet worden om eraan herinnerd te worden.

Hij verlangt ernaar dat ik naar Boven kijk. Zijn genade raakt nooit op. Hij vraagt me in liefde stukje bij beetje rotsblokken te verwijderen en wil mij het goede en zuivere geven. En ik zal verkwikt worden.

Want bij U is de Bron van het leven (Psalm 36:10). Bij U is rust, bij U alleen.

Foto: privé

 

Mama van drie dochters | Docent in het Mbo | Oog voor detail en georganiseerd | Houdt van zingen en een goed gesprek | Mét koffie en wat lekkers

Nee, we gaan je niet spammen. Echt niet. Als je jouw e-mail achterlaat* krijg je de tofste updates als eerste toegestuurd. Beloofd! Wil jij ze ontvangen? :-)
*Je geeeft ons toestemming maximaal twee keer per maand een update te sturen naar het door jou opgegeven e-mailadres. 

Het is gelukt! Je ontvangt nu maximaal twee keer paar maand onze updates. Superleuk! Mocht je ze toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je via de nieuwsbrief uitschrijven.