‘Haal jij haar even op?’ Ik geef mijn slapende echtgenoot een stootje tegen zijn bovenarm, waarop hij zijn ogen half opent, mij even aankijkt, zich omdraait en weer verder slaapt. ‘Lieverd’, vraag ik, ‘hoor je haar niet?’ Manlief stapt het bed uit om onze dochter op te halen en bij mij neer te leggen voor een nachtvoeding.

Terwijl ons meisje tevreden drinkt, baal ik. Dit is al de tweede keer deze nacht en ze is inmiddels tien maanden oud. Ik kan er de klok op gelijk zetten: elke drie uur wil ze drinken, vanaf het moment dat ze ‘s avonds naar bed gaat totdat ze ‘s morgens klaar is voor een nieuwe dag. Ik denk aan al die moeders die trots vertellen dat hun baby doorslaapt, het ene kind van middernacht tot zes uur ‘s morgens, het andere zelfs de klok rond. Ik kijk naar de baby in mijn armen en vraag me af: wat doe ik verkeerd?

De volgende dag stuit ik via Instagram op een afbeelding van een soortgelijk nachtelijk tafereel: een moeder voedt haar kind, terwijl ze denkt dat de rest van de wereld wél aan de broodnodige uren slaap komt. Een tweede afbeelding van datzelfde nachttafereel ziet er echter heel anders uit: in de stad waar deze moeder woont, zijn veel meer huizen ‘s nachts verlicht omdat er kinderen wonen die niet doorslapen. In al die huizen zijn moeders aan het zorgen. De boodschap: je bent niet de enige. Je bent niet alleen.

Ik herinner me een gesprek met een vriendin die mij toevertrouwde dat zij ‘s nachts uit boosheid wel eens keihard met een kussen had gegooid. Ik denk aan een andere vriendin met een zoontje die een jaar lang elk uur wakker werd. Ik denk aan mijn dochtertje, die toen ze een week of tien oud was een aantal nachten slechts één keer in de vroege ochtend van zich liet horen en aan hetzelfde meisje dat mij nu meer uit mijn slaap houdt dan toen.

Ik probeer er nu anders naar te kijken: als ik nu ‘s nachts word gewekt door babygehuil probeer ik mij voor te stellen dat ik niet de enige ben die nu niet slaapt. Er zijn talloze moeders – of vaders – op dit moment ook druk in de weer met hun kind terwijl ze denken dat ze de enige zijn. Afgelopen nacht lukte het mij zelfs om even intens te genieten van de nachtvoeding. Overdag heeft mijn dochter de rust niet om rustig bij mij te zitten en te knuffelen, maar ‘s nachts neemt ze haar tijd. Dan drinkt ze rustig op haar eigen tempo terwijl haar koude handjes mijn huid strelen en mijn warmte zoeken. Af en toe opent ze haar ogen en brabbelt ze wat. Ze kijkt opzij en kletst tegen haar slapende vader. Wij tweetjes, wij zijn de enigen in dit huis die nu wakker zijn. Maar we zijn niet alleen.

Dit blog is eerder gepubliceerd in februari 2022

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 
verbinden is vinden

Verbinden is vinden

Verbijsterd kijk ik van mijn navigatie naar het straatnaambordje boven het nauwe klinkerstraatje. De herinnering van dat moment in 2016 staat me nog heel helder voor de geest. Achter mijn stilstaande Opel Corsa toetert een medeweggebruiker, maar ik ben niet in staat...
een lading genade

Een lading genade in mijn boodschappenkar

Ik ben boodschappen aan het doen met mijn peuter van twee. Wij zijn net op vakantie dus ik heb best wat levensmiddelen nodig. Ik loop door een onbekende winkel, dus moet best wel zoeken waar hier de pindakaas, het brood en de spaghetti ligt. Mijn dochter zit in de...
omgaan met kritiek

Omgaan met kritiek op je kind

‘Hij is niet zo gehoorzaam.’‘Hij heeft een korte spanningsboog.’‘Wel een sterk eigen willetje he?’‘Hij houdt wel van grenzen opzoeken.’‘Vandaag heeft hij een ander kindje geduwd.’´Kan hij ook stilzitten?’ Niemand krijgt zoveel (negatieve) feedback als een kind. En...
niet bang voor de dood

Kijk me aan, ik ben niet bang

‘Kijk me aan!’ Ik spreek mijn drie blauwoogjes streng toe, want ik wil er zeker van zijn dat ze geen fratsen uithalen bij de oppas. Die gaat hen straks op bed leggen namelijk. ‘Ben ik duidelijk?’, voeg ik er nog even aan toe. Ik zie mijn kroost knikken. Ik vertrek...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.