Na een onrustige nacht en een niet al te soepele ochtend stap ik met Jesse de auto uit. De parkeerplaats bij de kinderopvang loopt langzaam vol en overal klinken dichtslaande deuren en kinderstemmen. “Kom maar schat, gaan we gauw naar binnen,” zeg ik tegen het in oranje vest verstopte jongetje in zijn kinderstoel.

Even later lopen we naar binnen en lopen we onze strategisch gekozen route van het handje aan de juf naar zijn bakje met spullen. Ik til hem op en merk dat hij niet zoveel zin heeft. Ik ook niet, dus ik houd hem even stevig vast. Even later gaat hij rustig spelen en krijg ik toch een kus. “Dag mama,” roept hij blij.

Op naar een superinteressante training, spreek ik mijzelf optimistisch toe. Eenmaal in de auto verandert dat gevoel. Ik voel de baby in mijn buik trappelen. “Hey dame,” zeg ik. “Nog maar 11 weken tot de uitgerekende datum, hopelijk zie ik je dan gauw!”

Mijn gedachten gaan terug naar de afgelopen maanden. Hoe onrustig en onzeker deze zwangerschap begon. Hoe ik van week 6 tot en met week 9 al elke week een echo kreeg. De vermoeidheid die kwam en ook niet in het tweede trimester wegging. Het uitbrengen van m’n boek. Het begin van mijn nieuwe baan. De drukte thuis met schoolgaande kleuter plus peuter. We hadden dit keer afgesproken tijdens de zwangerschap niet te gaan verbouwen of verhuizen, maar toch was het een hectische tijd. Nu is het zwanger zijn alweer bijna voorbij. En daar baal ik van.

Ik rijd de file in en denk; wat doe ik hier in vredesnaam. Ik wil naar huis. Alleen zijn. Cocoonen. Geen deadlines. M’n huis opruimen. Alles klaarmaken voor de baby. Voelen hoe dik m’n buik wordt omdat daar een Godswonder in groeit. Genieten van de nog even aanwezige relatieve rust. Genieten van de jongens. Van mezelf in deze staat. Van mijn man. Het lijkt alsof de dertig weken grens mij met vlakke hand in mijn gezicht slaat en me tot de orde roept.

Genieten is afgeleid van het Hebreeuwse woord voor iets intensief kunnen zien, las ik laatst. Maar als je iets intensief wilt kunnen zien, moet je wel tijd hebben om goed te kunnen kijken.

Ik neem me voor beter naar mezelf te luisteren. Om tijd te maken om te kunnen zien wat er voor mij ligt, in mij groeit. Zodat ik nu nog even kan genieten van de zwangerschap en straks kan genieten van mijn baby. Blijkbaar kent mijzelf mij beter dan ik denk. En blijkt dat accepteren elke keer toch weer het lastigste.

 

Kun je wel een tool gebruiken waarmee je meer tijd om te genieten in kunt lassen? Heidi maakte voor ons deze mooie (gratis!) download. Geen to do list, maar een to enjoy list. Waar wil jij komende week meer ‘tijd om intensief te zien’ voor inruimen? 

Klik op de afbeelding hiernaast om naar de GRATIS download te gaan!

Daniëlle Koudijs

| Oprichtster van Power to the Mama’s | Moeder van bijna drie | Getrouwd met Jos | Liefhebber van dure Italiaanse wijn | Ondernemend | Houdt van schrijven en aanbidden |

Nee, we gaan je niet spammen. Echt niet. Als je jouw e-mail achterlaat* krijg je de tofste updates als eerste toegestuurd. Beloofd! Wil jij ze ontvangen? :-)
*Je geeeft ons toestemming maximaal twee keer per maand een update te sturen naar het door jou opgegeven e-mailadres. 

Het is gelukt! Je ontvangt nu maximaal twee keer paar maand onze updates. Superleuk! Mocht je ze toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je via de nieuwsbrief uitschrijven.