Ik lig op mijn stoel in de zon, voor mij zie ik mijn kinderen spelen. Eentje is heen en weer aan het lopen naar het sanitairgebouw om zeep te halen. Om met water en zeepsop, een lepeltje, emmertje en kopjes heuse ‘cappuccino’s’ voor mij te maken. Ik geniet van het tafereel dat zich voor mijn ogen afspeelt. Ik geniet zo intens van deze drie ongestoorde minuten dat de tranen over mijn wangen lopen.

Maar ineens komt daar komt de donkere wolk in mij naar boven.

Een wolk van intens verdriet, want ik ben afscheid aan het nemen van een toekomst die ik onbewust voor mijn kind had bedacht. Dat komt namelijk hierdoor: de uitslag van het chromosoomonderzoek is net voor de vakantie binnengekomen. Er is een afwijking gevonden, maar wat de gevolgen daarvan zijn, is onbekend. Het rapport met alle bevindingen beschrijft wel een aantal symptomen van de chromosoomafwijking, zoals een algehele ontwikkelingsachterstand.

Deze uitslag laat voor mij aan de ene kant veel op zijn plek vallen. Maar aan de andere kant wil ik het eigenlijk niet geloven. Want het rapport geeft nu nog zoveel onzekerheid, pijn en verdriet. Het roept ook de vraag op: ben ik in staat om mijn kind te begeleiden? Wat gaat ze van mij nodig hebben om straks naar school te kunnen gaan, vriendjes te kunnen maken en mij los te kunnen laten? Hoe help ik haar niet schuw te zijn voor andere mensen? Hoe ga ik dat doen?!

Ik stuur mijn zus een berichtje. ‘Kan ik dit wel?’, schrijf ik. ‘Ben ik wel een goede moeder voor haar? Ik ben echt verdrietig.’ Abrupt word ik weer uit mijn gepieker getrokken. Er staat een ‘cappuccino’ voor mij klaar. Ik drink hem zogenaamd op en slik de tranen die naar boven zijn gekomen even snel weer weg als ze gekomen zijn. Het moment van zelf kunnen spelen is zo ingewikkeld dat deze drie minuten echt voelden als een cadeautje.

Ik weet niet of de campingbaas zo blij is met het feit dat we onze dochter elke dag zeep laten halen uit het toiletgebouw om mij mijn zo gewenste sopcappuccino te bezorgen. Maar deze drie minuten heb ik elke dag hard nodig. Om ergens vast te houden aan het feit dat het wel goed komt.

Terwijl ik mijzelf weer bij elkaar raap en een aantal keren diep zucht, sta ik op. Het is tijd om mijn dochter weer te begeleiden. Haar te vertellen dat het speeltijd is en haar op weg te helpen in haar spel.

Ik leef bij de dag en ’s avonds, terwijl mijn drie kids weer in de tent liggen te slapen, komt de donkere wolk weer in mij naar boven. Ik sta mijzelf toe om te huilen, verdrietig te zijn en onzekerheid te voelen. Ik pak mijn notitieboek erbij en beschrijf wat we meemaken. Waar we door heen gaan. Een traan valt op één van de pagina’s. Ik dep hem snel droog in de hoop dat mijn woorden leesbaar blijven. 

Het proces van afscheid nemen van de verwachting van een gezond kindje is begonnen. En het is tegelijkertijd een nieuw begin maken, waarin ik mijn kind verwelkom zoals ze is.

 

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 

Ik verwacht te veel van mezelf

Ik ben moe. Intens moe. Corona heeft na twee jaar uiteindelijk ook bij ons gezin aangeklopt. Eerst testte ik positief, een dag later mijn echtgenoot en weer een dag later was zoonlief aan de beurt.  Ik ben er een week flink ziek van geweest. Keelpijn, hoofdpijn,...

Fijne Hemelvaart, wat betekent Hemelvaartsdag?

'Fijne Hemelvaart!' Het is iets wat mijn collega's en ik elkaar toewensen terwijl ik school na een paar uurtjes werken verlaat. Het is woensdagochtend en vanmiddag vertrekken we voor een aantal heerlijke dagen naar een fijne camping in het Oosten van het land.   Maar...
onrust

Onrust die niet weggaat

Daar gaat ze weer naar school. Inmiddels zijn er bijna elke week gesprekken geweest met de juf. Wat is er toch aan de hand? Hoe kunnen we haar helpen? Het zijn vragen waar de school mee worstelt. Het lijkt wel of mijn dochter alles niet even goed begrijpt. We weten nu...
kwijt

Kwijt

‘Kom jongens, Teva’s aan dan stappen we in de bakfiets.' Snel pak ik mijn bankpas, slinger de natte handdoeken over de douchecabine en aai m’n hand door de natte haartjes van mijn blonde mannetjes. Zaterdag vroeg in de avond zoeven we nog even naar het dorp voor een...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.