Ik weet niet hoe jouw agenda eruitziet, maar in die van mij is het verjaardagsseizoen weer volop begonnen. Elke week staan er wel weer één of meerdere feestjes gepland. Het ritme van pre-corona lijkt weer helemaal terug, wat ervoor zorgt dat we oude vrienden weer vaker zien na een lange pauze. Misschien herken je het wel dat je zo’n oude vriend of vriendin weer sprak na de twee jaar radiostilte, en dat het in het begin weer een beetje zoeken was om elkaar te vinden. Er vielen wat ongemakkelijke stiltes, je was niet goed meer op de hoogte van elkaars wel en wee en het gesprek liep een beetje stroef.

Totdat je begon te praten over alles wat je samen vroeger hebt meegemaakt… ‘Weet je nog? Dat er toen dit gebeurde, en toen waren we daar…’ En voor je het weet, voelt je contact als vanouds en verlaat je de verjaardag met een diep gevoel van verbondenheid. En waarschijnlijk een nieuwe afspraak in je agenda.

Dit vind ik een geweldig voorbeeld van de kracht van een gezamenlijke geschiedenis. Ik weet nog goed dat een jongen van de straat met wie ik werkte vanuit Youth for Christ op een dag in het ziekenhuis belandde met een ernstig verbrande voet. Ik bezocht hem samen met mijn vrouw in zijn ziekenhuiskamer en ik zal nooit de glinstering van blijdschap in zijn ogen vergeten toen wij in de deuropening verschenen. Deze jongen was zo vaak teleurgesteld in zijn leven, dat hij een dik pantser om zijn hart had gebouwd. Dat we kwamen, waardeerde hij heel erg. Terwijl het van een gesprek van hart tot hart eerlijk gezegd nog nooit was gekomen tussen ons.

Maar toen we naast zijn ziekenhuisbed zaten, gebeurde het.

Hij vertelde dat hij nu waarschijnlijk niet meer kon voetballen bij de topclub waar hij net voor was geselecteerd. De weken daarna was telkens als ik hem opzocht mijn openingsvraag of hij al iets had gehoord van zijn club. Elke keer was zijn antwoord ontkennend. Hij had niets gehoord en hoopte maar dat het goed zou komen.

Tot na een paar maanden de aap uit de mouw kwam. Er bleek nooit een topclub te zijn geweest. Hij had het hele verhaal verzonnen die dag in het ziekenhuis. We moesten allebei keihard lachen toen ik hem confronteerde met zijn actie.

Het pantser om zijn hart bleef als we elkaar spraken, tótdat ik de magische woorden uitsprak: ‘Weet je nog dat je mij voor de gek hield in het ziekenhuis?’ Dan zag ik dezelfde glinstering in zijn ogen als ik in het ziekenhuis had gezien. Er ontstonden scheurtjes in het pantser. Ik voelde verbinding, de mogelijkheid tot een echt gesprek ontstond.

Dat is de kracht van een gezamenlijke geschiedenis. Die opent deuren naar vertrouwen, naar de toekomst. Het mooie is dat jij jullie verhaal ook bewust in kunt zetten in relatie met je puber. Door ervaringen, momenten en belevenissen te creëren, bouw je aan een gezamenlijke geschiedenis die een onschatbare waarde heeft voor jullie relatie samen. En dat hoeven geen grote, intense belevenissen te zijn. Soms zijn ook juist die kleine momentjes met elkaar onvergetelijk. Die inside joke die alleen jullie snappen, jouw interesse in dat ene wat jouw puber zo belangrijk vindt. Uiteindelijk zijn die momenten grote bouwstenen in jullie relatie die jullie contact verdiepen.

Ik geef je één uitdaging mee: voordat jij straks weer verder gaat met je dag, stel jezelf deze ene vraag: wat is de gezamenlijke geschiedenis die jij deze maand kunt opbouwen samen met jouw puber? En ontdek vervolgens hoe de kracht van een gezamenlijke geschiedenis jullie relatie in de toekomst zal verdiepen.

 

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 
lege bakfiets

Het lege bakfiets-syndroom

Mijn bakfiets rammelt terwijl ik over een klinkerweg fiets. Het kletterende geluid valt me ineens op, want het is voor het eerst in weken dat ik zonder inhoud rijd en blijkbaar klinkt dat dus zo luid. Zes weken lang zaten er telkens twee kindjes in de bak, want het...
brief van paulus

Een brief voor mij van Paulus

De opleiding die ik als beginnende protestantse godsdienstleerkracht  moet volgen, is van start gegaan. Ik kijk op het onlineleerplatform naar de vakken die ik het komende jaar moet volgen. Het zweet breekt me uit als ik de cursushandleidingen doorneem....
het eerste lied

Het ontvangen en doorgeven van Gods zegen

Sifra Bekx schreef een prachtig blog over het zegenen van je kinderen, die we hier graag delen. ‘Mam, mam… Je bent vergeten ons te zegenen’, zucht Janoah terwijl we klaar zijn met bidden en Bijbellezen. ‘Oh natuurlijk lieverd, wat goed dat je er nog aan denkt’, zeg...
groeipijn

Groeipijn

Midden in de nacht sta ik op de gang een hek te bouwen van twee lege wasmanden. Blijkbaar niet zo zachtjes als dat ik dacht, want achter mij hoor ik gestommel. ‘Wat doe je?’ zegt mijn man al gapend. ‘Oh, gewoon. Ik vind het maar niks, dat dat traphekje weg is,’...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.