Het is woensdagochtend en ik zit aan de keukentafel met naast mij een grote berg was. Het huis is verder stil, iedereen is naar school. Ik pak een bak koffie, zet een fijne playlist aan en als vanzelf verdwalen mijn gedachten.

We hebben sinds twee weken een nieuwe wasmachine. De oude besloot uitgerekend na een weekje weg met familie dat zijn dienstjaren erop zaten. Op vrijdagmiddag. Kak!

Met wat bellen, vriendelijk kijken en direct bestellen, werd de volgende dag ons nieuwe gezinslid al bezorgd. Miele heet ze en er was(t) geen betere volgens de verkoper. Een smak geld, wat natuurlijk nooit uitkomt, maar vooruit. Voorlopig wordt er nog genoeg gewassen in ons mannenhuishouden.

Dat stomme geld.

De middelste was twee weken eerder op kamp met de middelbare school. Vierhonderd euro voor een weekje fun met klasgenoten.

De oudste had dringend nieuwe kleding nodig. Uitstel was echt niet meer mogelijk dus liepen we de eerste de beste winkel in om er drie kwartier later met drie spijkerbroeken, twee truien en een jas rijker (maar driehonderdvijftig euro armer) te vertrekken.

De middelste had nieuwe schoenen nodig. Laat hem nou geen makkelijke voeten hebben. Dat werden geen goedkope stappers kan ik je vertellen.

En alsof het niet genoeg is komt er een volgend kamp aan. De oudste volgt een sportopleiding en gaat een week wintersporten. Kosten: vijfhonderd euro. Túúrlijk, grom ik na het lezen van de brief.

Als kers op de taart gaat ook nog de ventilatie van ons huis stuk. Ik hoop maar dat die nog in de garantie zit.

De fijne playlist die ik had aangezet is inmiddels veranderd in een zielig refrein over kostbare feestdagen, verjaardagen, apparaten en kampen in de duurste maand van het jaar.

Ik zucht maar eens en vouw ondertussen verder de was op. De stapels worden hoger en hoger. Net als de stapel van mijn klachten over onkosten. Maar ineens zie ik het, de zegen die voor mij ligt. Opgestapeld in kleurige rijtjes. Spijkerbroeken van drie gezonde kinderen, gewassen en fris. En dat ene leuke truitje voor mezelf.

“Bianca, je hebt het goed,” zeggen ze tegen me. “Je kunt toch alles nog betalen? Ben je ooit iets tekort gekomen?”

Ineens schaam ik mij over dat ik klaag. Misschien deed ik het niet hardop, maar God hoorde het zeker wel. En Hij laat me zien hoe het echt zit. Hij laat mij zien wat ik eerst niet zag, als zegen door het wasgoed.

Dank u Heer!

 

YES! Als je jouw e-mail achterlaat*, krijg je een gratis e-book met een Squad e-Magazine én een Weekly Devotional. Die wil jij toch niet missen? :-)

*Je geeft ons toestemming maximaal drie keer per maand een Update te sturen naar het door jou opgegeven e-mailadres. Uitschrijven kan altijd. 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal drie keer paar maand onze updates. Superleuk! Mocht je de Updates toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je via de nieuwsbrief uitschrijven.