Ik ben boodschappen aan het doen met mijn peuter van twee. Wij zijn net op vakantie dus ik heb best wat levensmiddelen nodig. Ik loop door een onbekende winkel, dus moet best wel zoeken waar hier de pindakaas, het brood en de spaghetti ligt.

Mijn dochter zit in de winkelwagen. Ze heeft echter geen zin om daar de hele tijd in te blijven zitten. Ze weet zich in een mum van tijd uit het zitje te worstelen en staat er gevaarlijk bovenop. Oké, ik besluit haar eruit te tillen en dan maar lopend met haar door de winkel te gaan voordat er ongelukken gebeuren. Ze wil alleen op onderzoek uit, want voor haar is deze winkel ook nieuw.

Laat dat maar aan een 2-jarige over. Ze rent als een dolle door de winkel en de moed zakt me aardig in de schoenen om deze winkelexpeditie tot een goed einde te brengen. Ik waarschuw dat ze bij me moet blijven.

Ik kan net zo goed tegen de pakken havermout kletsen.

Met de minuut voel ik mij een slechtere moeder worden, die haar kind als loslopend wild door de winkel laat lopen. Ik voel ogen in mijn rug priemen. Nou ben ik ondertussen wel een beetje gewend aan die blikken met een uitdagende peuter, maar vandaag ben ik ook gewoon enorm moe. De tranen schieten in mijn ogen.

Even later lopen we een pad verder en uit het niets begint mijn peuter heel hard te zingen: ‘Gezegend is Hij die komt in de naam, die komt in de naam van de HEER’. En nee, ze houdt zich niet in qua volume en zingt dat het een lieve lust is. Iedereen die in de buurt staat, kan duidelijk horen wat ze zingt. Een oudere dame in een scootmobiel geniet zichtbaar van mijn dochter. Opnieuw heb ik tranen in mijn ogen, alleen dit keer met een gevoel van dankbaarheid en vreugde.

Heer, U bent zo genadig voor mij en wat ben ik toch dankbaar voor haar in mijn leven en dat ze op deze jonge leeftijd over U mag zingen. Hoe erg ik me ook voelde falen als moeder daar in dat gangpad tussen de flessen wijn en de chips, Uw liefde faalt nooit. Ik mag best wat milder voor mezelf zijn. Denkbeeldig stapel ik mijn winkelwagen vol met een lading van Gods genade. En die hoef ik niet op de band te leggen en te betalen, want Hij heeft 2000 jaar geleden die rekening al voldaan. Met een nog altijd zingende peuter en een dosis dankbaarheid verlaat ik de winkel en stap terug in vakantiemodus.

Dit blog is eerder gepubliceerd in oktober 2021

 

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 
brief van paulus

Een brief voor mij van Paulus

De opleiding die ik als beginnende protestantse godsdienstleerkracht  moet volgen, is van start gegaan. Ik kijk op het onlineleerplatform naar de vakken die ik het komende jaar moet volgen. Het zweet breekt me uit als ik de cursushandleidingen doorneem....
het eerste lied

Het ontvangen en doorgeven van Gods zegen

Sifra Bekx schreef een prachtig blog over het zegenen van je kinderen, die we hier graag delen. ‘Mam, mam… Je bent vergeten ons te zegenen’, zucht Janoah terwijl we klaar zijn met bidden en Bijbellezen. ‘Oh natuurlijk lieverd, wat goed dat je er nog aan denkt’, zeg...
groeipijn

Groeipijn

Midden in de nacht sta ik op de gang een hek te bouwen van twee lege wasmanden. Blijkbaar niet zo zachtjes als dat ik dacht, want achter mij hoor ik gestommel. ‘Wat doe je?’ zegt mijn man al gapend. ‘Oh, gewoon. Ik vind het maar niks, dat dat traphekje weg is,’...
ontbinden

Ontbinden

Het was een romantisch sprookje, de dertien jaar dat ik mijn leven met Alex mocht delen. We waren in alle opzichten met elkaar verbonden: door de ringen om onze vingers, de gezamenlijke bankrekening, ons geloof in God, maar bovenal door onze kinderen. Tot dat...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.