‘Je mag haar best wat water geven, dat helpt,’ zegt de jeugdverpleegkundige van het consultatiebureau aan de telefoon. Ik heb haar gebeld omdat onze dochter van acht maanden oud moeite heeft met het verwerken van vast voedsel: ze raakt er telkens geobstipeerd van. Omdat ik er onderhand een beetje moe van word dat het probleem pas verholpen is als ik terugga naar volledig borstvoeding geven, heb ik besloten dat het tijd is om hulp in te schakelen.  

Ons meisje groeit gelukkig nog goed op moedermelk, maar de jeugdverpleegkundige is het met mij eens dat het inderdaad tijd is om dochterlief ook aan wat vaster voedsel te krijgen. Water geven zou wat haar betreft een deel van de oplossing kunnen zijn. In een Facebookgroep waar ik lid van ben raden lactatiekundigen het geven van water juist af, want een maagje dat gevuld is met water heeft geen ruimte meer voor voedzame melk. Bovendien zou het geven van water niet goed zijn voor de melkproductie.  

Dit voorbeeld is tekenend voor alle tegenstrijdige adviezen die ik als moeder van een baby’tje krijg. De ene verpleegkundige zegt dat mijn dochter qua voedingswaarden niet meer genoeg heeft aan melk, de andere zegt dat melk tot het eerste levensjaar voldoende is, maar dat de introductie van vast voedsel belangrijk is voor vaardigheden als leren kauwen en leren praten. De huisarts adviseert een laxerend middeltje, andere ‘online moeders’ raden dat af. De één zweert bij het aanbieden van vast voedsel in grotere stukken, de ander vindt dat je alles moet pureren. Wat er dan met mij gebeurt? Van al die tegenstrijdige meningen, adviezen en richtlijnen obstipeer ik.

Ik loop vast.  

Deze week realiseerde ik me dat ik uit dat hele palet met verschillende adviezen datgene mag doen wat bij mij past. Ik ken mijn dochter beter dan onze jeugdverpleegkundige, beter dan de lactatiekundigen die online hun wijsheid verspreiden en beter dan mijn familieleden en vrienden met hun goedbedoelde adviezen. Ik ben haar moeder en ik weet inmiddels wel hoe ik met haar om wil gaan en wat ik belangrijk voor haar vind. Daarom maakten mijn man en ik een afspraak met een kinderdiëtist die ook lactatiekundige is. Niet omdat dat per se het beste is, maar omdat wij ons er prettig bij voelen en omdat wij verwachten dat de visie van deze diëtist goed bij ons aansluit. En inderdaad, na een prettig consult kunnen wij verder met de introductie van vast voedsel op een manier die bij ons en onze dochter past. Dat luchtte op: ik hoef even niks meer met al die andere adviezen en meningen, maar kan mijn eigen route volgen. 

God kent onze dochter nog beter dan dat ik haar ken. Later die dag zing ik een bekend christelijk kinderliedje voor haar: ‘God kent jou vanaf het begin…’. En ineens realiseer ik me dat ik dit liedje vandaag ook voor mijzelf mag zingen. Omdat God mij kent als geen ander. Hij ziet mijn intense liefde voor mijn dochter en mijn onzekerheid over haar (op)voeding. Hij weet hoe hard ik mijn best doe. En Hij zegt vandaag tegen mij: ‘Ik ken jou vanaf het begin, helemaal van buiten- en van binnenin. En bij Mij ben je vrij om helemaal jezelf te zijn.’ Hoe fijn is dat! Misschien zouden andere moeders dit ‘probleem’ op een andere manier aanpakken dan ik. Maar er zijn meer wegen die naar Rome leiden. Wij doen het nu op deze manier. En dat is goed. Dat glaasje water uit de kraan komt nog wel. Gerustgesteld en vol vertrouwen leg ik mijn dochter aan mijn borst.  

 

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 

Ik verwacht te veel van mezelf

Ik ben moe. Intens moe. Corona heeft na twee jaar uiteindelijk ook bij ons gezin aangeklopt. Eerst testte ik positief, een dag later mijn echtgenoot en weer een dag later was zoonlief aan de beurt.  Ik ben er een week flink ziek van geweest. Keelpijn, hoofdpijn,...

Fijne Hemelvaart, wat betekent Hemelvaartsdag?

'Fijne Hemelvaart!' Het is iets wat mijn collega's en ik elkaar toewensen terwijl ik school na een paar uurtjes werken verlaat. Het is woensdagochtend en vanmiddag vertrekken we voor een aantal heerlijke dagen naar een fijne camping in het Oosten van het land.   Maar...
onrust

Onrust die niet weggaat

Daar gaat ze weer naar school. Inmiddels zijn er bijna elke week gesprekken geweest met de juf. Wat is er toch aan de hand? Hoe kunnen we haar helpen? Het zijn vragen waar de school mee worstelt. Het lijkt wel of mijn dochter alles niet even goed begrijpt. We weten nu...
kwijt

Kwijt

‘Kom jongens, Teva’s aan dan stappen we in de bakfiets.' Snel pak ik mijn bankpas, slinger de natte handdoeken over de douchecabine en aai m’n hand door de natte haartjes van mijn blonde mannetjes. Zaterdag vroeg in de avond zoeven we nog even naar het dorp voor een...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.