Natuurlijk moet je je bord leegeten. Je speelgoed moet na het spelen weer netjes terug in de speelgoedbak. Je jas, schoenen en rugzak moet je na school netjes aan de kapstok hangen. Je bord en glazen moet je zelf in de vaatwasser zetten. En als je naar bed wordt gebracht, moet je er na een verhaaltje en een kus netjes in blijven liggen.

Het zijn zomaar wat dagelijkse regeltjes die ik als (pleeg)moeder van zes kinderen heb geïntroduceerd, maar die vast in elk gezin worden gehanteerd. Ik merk dat regeltjes inmiddels vanzelfsprekend zijn en geen discussie opleveren. Oké, bijna geen discussie. Dus probeer ik zoveel mogelijk de regeltjes in hun dagelijkse structuur vast te houden.

Maar toch, het lijkt wel of kinderen van nature graag regeltjes willen omzeilen. Daarvoor zijn het natuurlijk kinderen, volop in ontwikkeling. Ze willen laten zien hoe creatief ze zijn om iets anders te bedenken. Ze willen zo graag de grens opzoeken om te kijken hoe ver ze dan kunnen gaan binnen die regels. Met het zoeken van die grenzen, stuiten ze meer dan eens op de grens van mijn geduld. Hoe meer ze hier in huis de regels overtreden, hoe minder geduld er in mij overblijft.

De regel is: je jas in de gang op de kapstok hangen. Pleegzoon Finn gooit de laatste paar dagen zijn jas onder de kapstok. Nog een regel is: speelgoed opruimen in de bak. Pleegdochter Demi gooit het speelgoed vaak net in de verkeerde bakken. De regel is: borden en glazen in de vaatwasser. De oudere kinderen brengen keurig de op hun kamers opgespaarde glazen en borden naar beneden. Goed bezig, zou je zeggen. Maar dat doen ze dan wel net op het moment dat ik de vaatwasser aanzet, omdat die vol is. Dus belandt het servies op het aanrecht. Eén keer raden wie het dan straks toch in de vaatwasser zet…

Als ik naar boven loop en midden op de overloop bijna struikel over twee glazen, ben ik er klaar mee. Mijn ochtend bestond al uit rondslingerende sokken bij elkaar zoeken, dopjes op tubes tandpasta draaien en de vuile was in de wasmand stoppen in plaats van ernaast. Boos maak ik een foto van de glazen en zet hem in onze gezinsapp. Ik doe de mededeling dat ik geen huishoudster ben en dat het fijn zou zijn als alle kinderen zich aan de afspraken zouden houden die we hier in huis hebben gemaakt. Twee glazen midden op de overloop slaat echt helemaal nergens op.

De kinderen appen meteen met de mededeling dat ze de dader niet zijn. Ze zijn de onschuld zelve. Ze hebben met deze ongehoorzame daad niets te maken. Ik merk dat hun reacties me nog kwader maken. Liegen vind ik nog erger dan rondslingerende glazen. Dan komt er nog een appje binnen in de gezinsapp. Hij is van mijn man Collin, die bekent dat hij de glazen op de overloop heeft laten staan.

Ik slaak een diepe zucht. Mijn geduld is op. Voor de rest van de dag laat ik mijn rotzooi overal slingeren, duik ik met een kop koffie en een goed boek op de bank en lap ik alle regels aan mijn laars.

 

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 
een lading genade

Een lading genade in mijn boodschappenkar

Ik ben boodschappen aan het doen met mijn peuter van twee. Wij zijn net op vakantie dus ik heb best wat levensmiddelen nodig. Ik loop door een onbekende winkel, dus moet best wel zoeken waar hier de pindakaas, het brood en de spaghetti ligt. Mijn dochter zit in de...
omgaan met kritiek

Omgaan met kritiek op je kind

‘Hij is niet zo gehoorzaam.’‘Hij heeft een korte spanningsboog.’‘Wel een sterk eigen willetje he?’‘Hij houdt wel van grenzen opzoeken.’‘Vandaag heeft hij een ander kindje geduwd.’´Kan hij ook stilzitten?’ Niemand krijgt zoveel (negatieve) feedback als een kind. En...
niet bang voor de dood

Kijk me aan, ik ben niet bang

‘Kijk me aan!’ Ik spreek mijn drie blauwoogjes streng toe, want ik wil er zeker van zijn dat ze geen fratsen uithalen bij de oppas. Die gaat hen straks op bed leggen namelijk. ‘Ben ik duidelijk?’, voeg ik er nog even aan toe. Ik zie mijn kroost knikken. Ik vertrek...
nachtvoedingen

Je bent ‘s nachts niet alleen, mama

‘Haal jij haar even op?’ Ik geef mijn slapende echtgenoot een stootje tegen zijn bovenarm, waarop hij zijn ogen half opent, mij even aankijkt, zich omdraait en weer verder slaapt. ‘Lieverd’, vraag ik, ‘hoor je haar niet?’ Manlief stapt het bed uit om onze dochter op...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.