Ineens vliegt het me aan. Ik ben drie dagen overtijd en ik zit met een dikke buik op de bank. Hormonen gieren door mijn lijf. Daar loopt mijn oudste dochter. Toen ik haar kreeg, was het alsof mijn hart openscheurde en een bak met liefde uitstortte. Heb ik voor de tweede wel nog een keer zoveel liefde?

Een dag later heb ik het antwoord. De geboorte heb ik anders beleefd. Minder overweldigend, minder hartstochtelijk. Maar weer was daar die onuitputtelijke bak met liefde. Het grappige is dat het gevoel van die liefde paste bij het meisje dat geboren werd. Die duidelijk anders was dan mijn oudste dochter. Wonderlijk past mijn liefde zich automatisch aan mijn kinderen aan.

Ongelimiteerd

Wat een fantastische ontdekking dat liefde meer dan één kant heeft. Dat liefde zich aanpast aan diegene aan wie de liefde toebehoort. En dat liefde verandert, zich meer vormt naarmate je iemand beter leert kennen. Ik vond het een groot wonder om te ontdekken dat liefde door alles heen gaat, om alles heen gaat. Door pijn, frustratie, boosheid. Liefde blijft bestaan. Het raakt niet op. Liefde is niet iets waarop een limiet hoeft te zitten.

Goddelijke liefde

Ik denk dat we, in de liefde die een moeder voor haar kind voelt, lijken op God. Hij heeft ons naar Zijn beeld geschapen. Hij geeft ongelimiteerd liefde, passend bij wie we zijn. Misschien snap ik Gods liefde wel beter sinds ik zelf moeder ben. Zoals ik ook mijn moeders liefde voor mij beter kan omvatten. Hiermee wil ik niet zeggen dat je Gods liefde niet kunt snappen als je geen moeder bent. Maar ik denk dat het diepe verlangen naar een kind je wel iets kan vertellen over hoe God verlangt naar een liefdevolle relatie met jou.

Spannend

Het verhaal van de weduwe van Serafat vind ik in dat opzicht sprekend. Hoe spannend is dit: de vrouw staat op het punt om het laatste meel en de laatste olie te gebruiken om eten te maken voor haar kind. En dan zegt Elia: ‘Bak van wat u in huis hebt eerst iets voor mij en kom me dat brengen. Daarna kunt u voor uzelf en uw zoon iets klaarmaken.’ 1 KONINGEN 17:13

Say what?

Wonderlijk genoeg

Hoeveel vragen zal de vrouw in haar hoofd hebben gehad toen ze het eten voor Elia bereidde? Zou ze vol overtuiging aan de slag zijn gegaan? Ik weet wel hoe ik aan de slag was gegaan: vertwijfeld. Zou er echt een wonder gebeuren, zodat ik mijn kind straks ook te eten zou kunnen geven? Ik had, denk ik, tot op het laatst getwijfeld of ik het eten naar de onbekende man, of toch naar mijn kind zou brengen. Hoe dan ook, de vrouw deed het eerste. En God gaf daarna zonder limiet aan haar en haar kind!

Geef je zonder angst

Soms ben ik vertwijfeld of mijn liefde wel genoeg is voor mijn kinderen. Soms twijfel ik of Gods liefde wel groot genoeg is voor mij. Soms twijfel ik of mijn liefde voor God wel overtuigend genoeg is om Hem in alles te dienen. Maar ik mag weten dat liefde door alles heengaat, om alles heengaat. God geeft precies genoeg voor elke dag, daar mag je op vertrouwen.

Dit blog is eerder gepubliceerd in het boek #Powertalks voor mama’s. Dit e-book is voor alle moeders die op z’n tijd behoefte hebben aan een stevige, bemoedigende column. Het zijn eerlijke en oprechte verhalen over moederschap die je gewend bent van Power to the Mama’s: toegankelijke verhalen met een diepgaande boodschap.

Bestel hem hier!

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.