Daar gaat ze weer naar school. Inmiddels zijn er bijna elke week gesprekken geweest met de juf. Wat is er toch aan de hand? Hoe kunnen we haar helpen? Het zijn vragen waar de school mee worstelt. Het lijkt wel of mijn dochter alles niet even goed begrijpt. We weten nu dat ze een chromosoomafwijking heeft, waardoor ze een algehele ontwikkelingsachterstand kan hebben. Maar die wetenschap alleen zorgt er nog niet voor dat we op dit moment een handleiding hebben waarin staat hoe we met onze dochter om moeten gaan. De dagen op school zijn slopend en de overprikkeling neemt regelmatig de overhand, met alle gevolgen van dien.

Ik vind het moeilijk haar te laten gaan.

Hoe zal haar dag zijn, vraag ik me voortdurend af. Wordt ze wel geaccepteerd door klasgenoten? Geven de juffen wel genoeg liefde? Het is nog geen 10.00 uur of ik heb al 100 keer op de klok gekeken of het al tijd is om haar weer op te halen. Ik kijk nog een keer op de app van school. Nee, geen bericht. Ik praat mijzelf moed in. Vandaag is vast een goede dag.

Nog geen twee uur later word ik gebeld of ik mijn dochter toch weer van school wil komen halen. De vermoeidheid is toegeslagen. Ze blijft op schoot zitten, maar verder komt er niet zoveel meer uit haar handen.

Binnen 10 minuten sta ik weer op school.

Het is de vierde keer deze week dat dit tafereel zich afspeelt. Eenmaal thuis is het enige wat helpt haar op bed te leggen. Ik leg haar neer en sta naar haar te kijken. Ze huilt en ik probeer haar te troosten. ‘Het is oké meisje, ga maar slapen’, zegt ik. ‘Mama is hier.’ Ik zing een liedje, aai over haar bol en nog voordat ik de kamer uit ben gelopen, is ze al in slaap gevallen. Terwijl ik wegloop, voel ik de rust in mijzelf weer een beetje terugkomen. Mijn meisje is weer thuis. Hier is haar veilige plek.

Aan de andere kant blijven er grote vraagtekens opkomen in mijn gedachten. Hoe kan ik haar helpen? Kan ik haar wel helpen? Hoe zorgen we ervoor dat haar wereld groter wordt dan ons huis en dat er meer plekken ontstaan waar ze zich veilig kan voelen?

Zo kabbelen de weken voort. We blijven voortdurend praten met de juf, maar niemand lijkt de vinger erop te kunnen leggen wat het beste zou zijn voor mijn dochter. Wat heeft ze nodig? Hoe vaak ik wel niet huilend aan de deur sta bij een vriendin. Ik weet het niet meer hoor. We hebben al zoveel geprobeerd. Hoe moet het dan wel? Als ik weer bij mijn vriendin op de stoep sta, weet ik al wat ze gaat zeggen nog voor ik de deur binnenstap.

Want Ik weet wat mijn plannen voor jullie zijn, zegt de Heer. Ik heb mooie plannen voor jullie. Plannen vol vrede, niet vol ellende. Want Ik heb een hoopvolle toekomst voor jullie.
Jeremia 29:11.

Eigenlijk wil ik die woorden nu helemaal niet horen. Toch blijf ik als ik het even niet weet naar deze vriendin toegaan. Met gemengde gevoelens keer ik even vaak weer naar huis. Ja, ik weet dat ze gelijk heeft met deze woorden uit Gods Woord.

Maar waarom zie ik daar dan nu niets van?!

 

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 

Gratis Bijbels vakantieboekje: dé oplossing voor op vakantie

De zomervakantie komt er weer aan! Op zaterdag 9 juli begint het in het midden van het land en naar verwachting vertrekken die zaterdag een hoop gezinnen gelijk richting fijne vakantieadressen. Heerlijk! De vakantie is voor iedereen anders en kan op zoveel...
nicu

Kraamtijd op de intensive care

Het is tijd om op te ruimen en uit te zoeken. Mijn telefoon herinnert me er al weken aan. Altijd op ongelegen momenten: net als ik geniet van mijn kroost en ik zie hoe leuk ze met elkaar spelen. Dan wil ik dat zo graag even vastleggen en een foto maken. O nee, lukt...

Er zijn echt mogelijkheden als je onbedoeld zwanger raakt

Toen Jacorine (18) er twee jaar geleden achter kwam dat ze onbedoeld zwanger was, dacht ze dat ze geen toekomst meer had. De biologische vader reageerde woest en haar ouders durfde ze in eerste instantie niets te vertellen. Via een oud-klasgenootje kwam ze in contact...
lastige vragen

Lastige vragen over stekende muggen

‘Mama, heeft God de muggen ook gemaakt?’ Aan het einde van het bedtijdritueel komt Daniël ineens met deze vraag op de proppen. Ik vind het een lastige. Ik begrijp best dat hij zich afvraagt waarom God dieren heeft gemaakt die ons prikken en jeuk bezorgen. Dat is voor...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.