3 Reacties

  • Anoniem 5 juli 2019 at 17:12 Beantwoorden

    Bedankt voor hoe je ons mee neemt in je verhaal.
    Wat heftig, moeilijk, maar ook moedig!
    Zelf tob ik met soortgelijke klachten die mijn leven beperken in de zorg voor mijn kinderen, maar niet in jouw heftige mate. Ik herken je gedachte: “wat hebben mijn man en kinderen nu aan mij?”.
    Wat ben ik dan blij dat we christen mogen zijn en mogen zien dat God ieder een kromming op zijn levensweg geeft en we het vertrouwen en afhankelijkheid bij God moeten zoeken. Het voelt vaak heel ver weg hoor, want afhankelijk zijn wil niemand. Toch hebben wij nog iets wat steun kan geven….

    Veel sterkte in alles en ik blijf je verhalen graag lezen

  • Janke 5 juli 2019 at 19:49 Beantwoorden

    Lieve Martine,

    Bewonderenswaardig, puur, eerlijk en kwetsbaar hoe jij je gevoelens verwoordt zonder je verstand te verliezen. Wat een waardevolle balans creëer je in dit stukje.

    Mijn gebed voor jou dat je mag blijven stralen in het Licht in je uitstraling en in je zijn tot eer en glorie van Zijn grote Naam.
    Wees gezegend mooie parel

  • irene 16 juli 2020 at 11:17 Beantwoorden

    Wat een moedig verhaal over je operatie. Ik hoop van harte dat ingreep en revalidatie een permanente verbetering brengen en dat er geen zevende operatie nodig is. Heel veel sterkte gewenst en gun jezelf ook de tijd om goed te revalideren.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.