Een klein jaar geleden testte ik positief op een zwangerschapstest. Mijn zwangerschap verliep op zich voorspoedig, maar ik werd ook geteisterd door een aantal welbekende zwangerschapskwaaltjes. Hierover lees je in vrijwel ieder mama-magazine en op elke zwangerschapswebsite. De verloskundige geeft adviezen hoe je hiermee om kunt gaan en als vrouwen onder elkaar is het snel onderwerp van gesprek.

Kort na de bevalling voelde het down under alsof er een halter van 20 kilo aan hing. ‘Trek je navel in en doe alsof je vagina een knikker opzuigt’, vertelde de bekkenfysio mij bij de herstelcursus, zodat ik mijn bekkenbodem en buikspieren weer wat train in oorspronkelijke status.

Drie maanden postpartum voel ik me heel wat en reilt en zeilt het prima in firma Houwink bv, maar de oude Esther heb ik nog niet teruggevonden. Hebben we het wel eens over onderstaande ‘postpartumprobs’?

  1. Postpartumdementie

‘Mam, je moet m’n Studievaardighedenboek vanavond meenemen naar de ouderavond’, vertelt mijn puber onder het avondeten. Na het voeden en het op bed brengen van mijn jongste, schiet ik de auto in. Onderweg kom ik erachter dat het boek nog op de keukentafel ligt. Auch! Ook tandartsafspraken voor de kinderen die keurig in mijn agenda staan, op het prikbord hangen en waarvan ik zelfs een herinnering via sms krijg, vergeet ik. Zwangerschapsdementie is helaas niet voorbij zodra je kind in je armen ligt.

  1. Waar is mijn brein gebleven?

Naast dat mijn brein veel vergeet, werkt het ook op andere vlakken niet goed. Ik vraag me soms af of het samen met de placenta in de kliko is verdwenen. Hoewel plannen en organiseren in het prezwangerschapstijdperk tot mijn kwaliteiten behoorden, kom ik nu niet eens tot een fatsoenlijk boodschappenlijstje. Mijn redding zijn op dit moment mijn man en HelloFresh. Komt dit ooit weer goed?

  1. Zwakke banden en spieren

Als ik ’s ochtends mijn bed uitstap, voelt het alsof ik elk moment door mijn enkels kan zakken. Na wat gestrompel, gaat het beter. Volgens Google is dit het gevolg van het hormoon ‘relaxine’, wat ervoor zorgt dat de spieren en banden in je bekken zijn verslapt om ruimte te creëren in het geboortekanaal. Door het geven van borstvoeding blijft dit hormoon vaak nog wat langer actief.

  1. Huilen om alles of niks

Ik kan huilen om niks, of beter gezegd: om alles. Als ik een lied in de kerk hoor. Als ik samen bid met mijn man. Als mijn kinderen een dansje oefenen. En zelfs als ik een klaar-over enthousiast haar taak zie doen. Dit is toch om te janken?

  1. De kilo’s

Last but not least: de kilo’s. Ik kan er letterlijk en figuurlijk niet omheen. Jammer genoeg ben ik niet gezegend met een lijf dat alleen kilo’s in de vorm van baby, vruchtwater en placenta opslaat. Mijn lichaam slaat een beetje meer op. Afvallen kan en mag nog niet. Gelukkig hebben we corrigerend ondergoed.

Negen maanden op, negen maanden af. Ik weet het wel, maar mijn hoofd wil maar al te graag de oude ‘ik’ direct weer terug. Herkenbaar? Misschien moeten we wat liever voor onszelf zijn en elkaar herinneren aan die ‘negen maanden af’.

Dus kom maar op: welke ‘postpartumprobs’ heb jij?

 

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 

brief van paulus

Een brief voor mij van Paulus

De opleiding die ik als beginnende protestantse godsdienstleerkracht  moet volgen, is van start gegaan. Ik kijk op het onlineleerplatform naar de vakken die ik het komende jaar moet volgen. Het zweet breekt me uit als ik de cursushandleidingen doorneem....
het eerste lied

Het ontvangen en doorgeven van Gods zegen

Sifra Bekx schreef een prachtig blog over het zegenen van je kinderen, die we hier graag delen. ‘Mam, mam… Je bent vergeten ons te zegenen’, zucht Janoah terwijl we klaar zijn met bidden en Bijbellezen. ‘Oh natuurlijk lieverd, wat goed dat je er nog aan denkt’, zeg...
groeipijn

Groeipijn

Midden in de nacht sta ik op de gang een hek te bouwen van twee lege wasmanden. Blijkbaar niet zo zachtjes als dat ik dacht, want achter mij hoor ik gestommel. ‘Wat doe je?’ zegt mijn man al gapend. ‘Oh, gewoon. Ik vind het maar niks, dat dat traphekje weg is,’...
ontbinden

Ontbinden

Het was een romantisch sprookje, de dertien jaar dat ik mijn leven met Alex mocht delen. We waren in alle opzichten met elkaar verbonden: door de ringen om onze vingers, de gezamenlijke bankrekening, ons geloof in God, maar bovenal door onze kinderen. Tot dat...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.