Een klein jaar geleden testte ik positief op een zwangerschapstest. Mijn zwangerschap verliep op zich voorspoedig, maar ik werd ook geteisterd door een aantal welbekende zwangerschapskwaaltjes. Hierover lees je in vrijwel ieder mama-magazine en op elke zwangerschapswebsite. De verloskundige geeft adviezen hoe je hiermee om kunt gaan en als vrouwen onder elkaar is het snel onderwerp van gesprek.

Kort na de bevalling voelde het down under alsof er een halter van 20 kilo aan hing. ‘Trek je navel in en doe alsof je vagina een knikker opzuigt’, vertelde de bekkenfysio mij bij de herstelcursus, zodat ik mijn bekkenbodem en buikspieren weer wat train in oorspronkelijke status.

Drie maanden postpartum voel ik me heel wat en reilt en zeilt het prima in firma Houwink bv, maar de oude Esther heb ik nog niet teruggevonden. Hebben we het wel eens over onderstaande ‘postpartumprobs’?

  1. Postpartumdementie

‘Mam, je moet m’n Studievaardighedenboek vanavond meenemen naar de ouderavond’, vertelt mijn puber onder het avondeten. Na het voeden en het op bed brengen van mijn jongste, schiet ik de auto in. Onderweg kom ik erachter dat het boek nog op de keukentafel ligt. Auch! Ook tandartsafspraken voor de kinderen die keurig in mijn agenda staan, op het prikbord hangen en waarvan ik zelfs een herinnering via sms krijg, vergeet ik. Zwangerschapsdementie is helaas niet voorbij zodra je kind in je armen ligt.

  1. Waar is mijn brein gebleven?

Naast dat mijn brein veel vergeet, werkt het ook op andere vlakken niet goed. Ik vraag me soms af of het samen met de placenta in de kliko is verdwenen. Hoewel plannen en organiseren in het prezwangerschapstijdperk tot mijn kwaliteiten behoorden, kom ik nu niet eens tot een fatsoenlijk boodschappenlijstje. Mijn redding zijn op dit moment mijn man en HelloFresh. Komt dit ooit weer goed?

  1. Zwakke banden en spieren

Als ik ’s ochtends mijn bed uitstap, voelt het alsof ik elk moment door mijn enkels kan zakken. Na wat gestrompel, gaat het beter. Volgens Google is dit het gevolg van het hormoon ‘relaxine’, wat ervoor zorgt dat de spieren en banden in je bekken zijn verslapt om ruimte te creëren in het geboortekanaal. Door het geven van borstvoeding blijft dit hormoon vaak nog wat langer actief.

  1. Huilen om alles of niks

Ik kan huilen om niks, of beter gezegd: om alles. Als ik een lied in de kerk hoor. Als ik samen bid met mijn man. Als mijn kinderen een dansje oefenen. En zelfs als ik een klaar-over enthousiast haar taak zie doen. Dit is toch om te janken?

  1. De kilo’s

Last but not least: de kilo’s. Ik kan er letterlijk en figuurlijk niet omheen. Jammer genoeg ben ik niet gezegend met een lijf dat alleen kilo’s in de vorm van baby, vruchtwater en placenta opslaat. Mijn lichaam slaat een beetje meer op. Afvallen kan en mag nog niet. Gelukkig hebben we corrigerend ondergoed.

Negen maanden op, negen maanden af. Ik weet het wel, maar mijn hoofd wil maar al te graag de oude ‘ik’ direct weer terug. Herkenbaar? Misschien moeten we wat liever voor onszelf zijn en elkaar herinneren aan die ‘negen maanden af’.

Dus kom maar op: welke ‘postpartumprobs’ heb jij?

 

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 

Fijne Hemelvaart, wat betekent Hemelvaartsdag?

'Fijne Hemelvaart!' Het is iets wat mijn collega's en ik elkaar toewensen terwijl ik school na een paar uurtjes werken verlaat. Het is woensdagochtend en vanmiddag vertrekken we voor een aantal heerlijke dagen naar een fijne camping in het Oosten van het land.   Maar...
onrust

Onrust die niet weggaat

Daar gaat ze weer naar school. Inmiddels zijn er bijna elke week gesprekken geweest met de juf. Wat is er toch aan de hand? Hoe kunnen we haar helpen? Het zijn vragen waar de school mee worstelt. Het lijkt wel of mijn dochter alles niet even goed begrijpt. We weten nu...
kwijt

Kwijt

‘Kom jongens, Teva’s aan dan stappen we in de bakfiets.' Snel pak ik mijn bankpas, slinger de natte handdoeken over de douchecabine en aai m’n hand door de natte haartjes van mijn blonde mannetjes. Zaterdag vroeg in de avond zoeven we nog even naar het dorp voor een...
niet naakt

Zelfs mijn man mag me niet naakt zien

Dit keer gaat het even niet over een flubberbuik of behaarde benen. Daar heeft mijn man totaal geen moeite mee. “Ik houd van puur natuur”, zei hij al tijdens onze verkeringsperiode. Het gaf me toen al een heerlijk, veilig gevoel dat ik me niet ‘mooier’ hoefde te maken...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.