Precies een jaar geleden werd mijn tweede zoontje geboren. Ik had besloten om een half jaar verlof te nemen. Ik speelde al langer met de gedachte om mijn baan in loondienst op te zeggen en als freelancer verder te gaan. Het waren maanden van heel diep voelen wat ik nou echt belangrijk vind in dit leven. En meestal als je erachter komt wat je belangrijk vindt, dan betekent dit dat je keuzes moet maken.

Toen ik na mijn verlof weer begon met werken, voelde ik me onrustig. Ik zocht naar de beste manier om mijn werk en de zorg voor mijn kinderen te combineren. Aan alles merkte ik dat ik het op de manier zoals het ging, niet vol kon houden. Ik zat ongedoucht achter m’n bureau en rennend kwam ik aan bij de opvang. De laptop ging mee naar zwemles en steeds vaker had ik geen boodschappen voor het avondeten in huis.

Slapeloze nachten vulden zich met twijfels en afwegingen.

Het werd me duidelijk dat ik mijn gezin de hoogste prioriteit wil geven, maar aan de andere kant houd ik ook zó enorm van werken. Gesprekken met collega’s en vrienden brachten me het inzicht dat ik hoe dan ook een goede keus zou maken, zolang ik dit proces maar met God zou doorlopen. Hij sprak tegen me: ‘Alles is goed, maar kies bewust.’

Een knoop doorhakken is soms alsof je een steen verlegt in water: de ene plek is niet beter dan de andere, maar de locatie van die steen verandert de stroom van de rivier direct. Zo voelde het voor mij ook: de keus waar ik voor stond, zou mijn hele leven gaan veranderen. Maar de spanning zit hem erin dat je niet goed kunt voorspellen hoe je beslissing precies uitpakt.

Ik zegde m’n baan op en besloot rustig het leven als freelance online marketing strateeg te gaan verkennen. Mijn bedrijf bestond al langer en af en toe deed ik eens een opdracht, maar nu stond ik open voor nieuwe klussen. Ik wilde ongeveer 16 uur werken (onder schooltijd), zodat ik nog voldoende tijd had voor knutselen, buitenspelen en koekjes bakken met de kinderen.

Voel je al waar dit heen gaat? Het is helemaal in de soep gelopen.

De keus om te stoppen met mijn baan in loondienst was absoluut goed, maar het idee dat ik ervoor in de plaats had gesteld, pakte lang niet zo rooskleurig uit als ik in gedachten had. Sterker nog: het leven viel enorm tegen.

Het begon zo goed en ik genoot met volle teugen van de flexibiliteit als freelancer. Ik kon ineens op een maandag met een vriendin afspreken en op donderdag reed ik naar m’n zus in Haarlem. Wat een feest: hier kon ik wel aan wennen! Maar de klussen stroomden ondertussen binnen en het werd pijnlijk duidelijk dat de dagen echt maar 24 uur hebben en ik ook af en toe moet slapen. Ik werkte te veel en overzag mijn taken niet meer.

En nu maak ik weer de balans op. Hoe nu verder? Soms weet ik het echt even niet meer. Ik had zo gehoopt dat ik werk, het moederschap en het huishouden in een fijne balans kon combineren. En ik geloof nog steeds dat het kán. Alleen er zijn nog een paar harde lessen die ik moet leren. En misschien moet ik nog eens terug naar dat gevoel: wat vind ik nou echt belangrijk in het leven? Eén ding weet ik wel: me over de kop werken is dat in elk geval niet.

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 

lege bakfiets

Het lege bakfiets-syndroom

Mijn bakfiets rammelt terwijl ik over een klinkerweg fiets. Het kletterende geluid valt me ineens op, want het is voor het eerst in weken dat ik zonder inhoud rijd en blijkbaar klinkt dat dus zo luid. Zes weken lang zaten er telkens twee kindjes in de bak, want het...
brief van paulus

Een brief voor mij van Paulus

De opleiding die ik als beginnende protestantse godsdienstleerkracht  moet volgen, is van start gegaan. Ik kijk op het onlineleerplatform naar de vakken die ik het komende jaar moet volgen. Het zweet breekt me uit als ik de cursushandleidingen doorneem....
het eerste lied

Het ontvangen en doorgeven van Gods zegen

Sifra Bekx schreef een prachtig blog over het zegenen van je kinderen, die we hier graag delen. ‘Mam, mam… Je bent vergeten ons te zegenen’, zucht Janoah terwijl we klaar zijn met bidden en Bijbellezen. ‘Oh natuurlijk lieverd, wat goed dat je er nog aan denkt’, zeg...
groeipijn

Groeipijn

Midden in de nacht sta ik op de gang een hek te bouwen van twee lege wasmanden. Blijkbaar niet zo zachtjes als dat ik dacht, want achter mij hoor ik gestommel. ‘Wat doe je?’ zegt mijn man al gapend. ‘Oh, gewoon. Ik vind het maar niks, dat dat traphekje weg is,’...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.