Spitsuur voor mama is hier chill-uur voor de kids. Ze zitten lekker op de bank een filmpje te kijken terwijl ik eten fabriceer. Elin komt even spieken en is aangenaam verrast krieltjes in de pan te zien. “Als papa er nog was geweest, dan had je wel twee zakken kunnen kopen.” Ze heeft gelijk, vroeger was dit een dubbele hoeveelheid geweest. Alex was dol op krieltjes.

Ik heb nog niet echt vaak teruggedacht aan de afgelopen weken. Maar nu komen de gebeurtenissen rond Alex’ ziekte en overlijden als een tornado op me af. Ik kijk over de pannen heen naar de kids op de bank. Wat hebben we enorm veel verdrietigs meegemaakt met zijn vieren.

Maar wat gebeurde er ook veel moois. Gesprekken, appjes, kaartjes, cadeautjes. We konden dankzij lieve vrienden twee weken lekker op vakantie. De meisjes gaan vol enthousiasme weer naar school. Ik geniet van mijn kleine kerel thuis.

En dan zijn daar vochtige ogen omdat ik hem mis, maar voel ik tegelijk ook een brok dankbaarheid in mijn keel. Fijne timing jongens, fluister ik zachtjes tegen de krieltjes. Ik slik de tranen weg en roep de kids aan tafel.

Bij het naar bed gaan vertel ik Elin dat ik even wat brieven ga posten. Ze mag wakker blijven tot ze me thuis hoort komen. Weer thuis vind ik een waar stilleven op de bank. Een blikje cola, een Tony reep, een boek en een briefje.

Lieve mama, ik (Elin) heb dit voor jou gedaan! Succes met chillen!.

Terwijl ik het lees, hoor ik wat gestommel op de trap. Ik voel diezelfde brok weer in mijn keel, terwijl ik haar een dikke knuffel geef. De lieverd.

Die avond zet ik voor het eerst sinds de uitvaartdienst weer de worship playlist aan op Spotify. Sinds Alex’ overlijden stond de muziek mij tegen. Bijna geruisloos gaat de muziek aan me voorbij. Tot ik een zinnetje vang: 

For even in Your suffering
You saw to the other side*

‘Dit!’ Ik zeg het bijna hardop, maar besef dat er niemand is die hierop gaat reageren. Natuurlijk gaat dit zinnetje over Jezus. Maar op dit moment gaat het voor mij over Alex.

Want precies dit was Alex. Hoe slecht het ook met hem ging, hij zag altijd de andere kant. Hij kon overal een positieve draai aan geven. En hij bleef ook kijken naar de andere kant. Naar de mensen om hem heen. Iets wat ik – en velen met mij altijd enorm bewonderd heb. En waar ik mij nu aan vast mag blijven houden, besef ik.

Het briefje van Elin in combinatie met die tekst, het lijkt bijna een knipoog van boven. Een knipoog van Alex en van Jezus samen. “Ik heb dit voor jou gedaan, succes met chillen.” Oftewel: “Ik ben al door veel ellende gegaan. Nu mag jij weer rustig verder. Blijf positief!”

Ik besluit maar te doen wat mijn dochter zegt. Chillen. En de tranen, die ik eerder die avond nog wegslikte? Die komen alsnog. Maar wel nog steeds met die brok dankbaarheid in mijn keel. 

Want stilletjes aan doen we dat, verder gaan. Met vallen en opstaan, met lachen en huilen, maar we doen het! Zo lang we de andere kant maar blijven zien, gaan we het denk ik wel redden met z’n viertjes.  

*King of Kings – Hillsong Worship 

 

YES! Als je jouw e-mail achterlaat*, krijg je een gratis e-book met een Squad e-Magazine én een Weekly Devotional. Die wil jij toch niet missen? :-)

*Je geeft ons toestemming maximaal drie keer per maand een Update te sturen naar het door jou opgegeven e-mailadres. Uitschrijven kan altijd. 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal drie keer paar maand onze updates. Superleuk! Mocht je de Updates toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je via de nieuwsbrief uitschrijven.