2 Reacties

  • anoniem, email bekend bij pttm 18 april 2019 at 10:32 Beantwoorden

    Dankje dat je dit deelt.
    Ik herken je verhaal zo!

    Mijn dochter kende haar opa niet, haar opa maakt een eind aan zijn leven. Ik hou heel veel van mijn vader.
    Het gevoelige in mijn hart bij dit verhaal. Is wat mijn kinderen zomaar ontvangen. Hoeveel wegen en omwegen ik zelf heb genomen om hiermee mn gevoel een stukje verwerking en vrede en Gods nabijheid te geven.
    Mn kinderen mogen het zomaar ontvangen.
    En wij, jij en ik, mogen ons gevoelige verhaal delen. Ik al vaker, want de vragen van je kinderen komen weer terug. En dan merk ik hoe mooi het is te vertellen over iets wat zoveel pijn deed en verwarring gaf en dat nu een levensverhaal is.

    Met mijn zoon vertel ik weinig over zijn vader in Australie. Het contact is stroef geweest en nu zelfs verbroken. Hij verkeerd in jou positie. Wat zal zijn verhaal later zijn.
    Hoe kan ik er voor mijn zoon zijn?
    Hoe was zijn oma in Australie er voor ons toen zij nog in leven was. een zonnestraal van liefde en blijdschap. dankbaar voor dit mooie en voor het mooie van mijn zoon in een wereld waarin gebrokenheid z’n sporen nalaat naast schoonheid.

    • Daniëlle Koudijs 22 april 2019 at 21:03 Beantwoorden

      Hoi! Wat mooi dat je zo reageert. Ik geloof dat elk verhaal een bemoedigend levensverhaal voor anderen kan worden. Bij mij heeft God daarin alles omgedraaid wat omgedraaid moest worden. Dat wat wij voorleven, hoe wij met ons verdriet om zijn gegaan en daarin heling hebben gevonden, kan voor hen de grootste getuigenis zijn. Ik bid dat dat voor jouw zoon ook zo mag zijn. Veel zegen voor jouw gezin! Liefs Daniëlle

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.