Zodra het graan rijp is, laat hij het maaien. Want dan is het tijd voor de oogst. Marcus 4: 29

“Ik wil het en ik wil het nu!”

Wie een peuter in huis heeft, herkent de essentie van bovenstaande zin waarschijnlijk wel. Peuters hebben weinig geduld en denken dat de wereld om hen draait. Die van mij in ieder geval wel.

“Mama, ik wil nu drinken!” schreeuwt Jesse regelmatig het huis door. En o wee als ik even wacht met maken, dan hoor ik het nog een aantal keren. Soms gepaard met luid gehuil, soms gepaard met een harde, schelle gil, soms met een tik op m’n been met zijn drinkbeker die ik nog niet had gepakt. Of alles en daarbij nog een hele scene met dramatisch op de grond vallen enzo. Ja, het is me er eentje.

Ik ben bang dat ik eerlijk moet toegeven dat Jesse dat ongeduldige niet van een vreemde heeft. Als ik iets in mijn hoofd heb, moet het ook gebeuren. Het liefst gelijk. 😉

Vorige week werd me dit gevraagd tijdens een preek:

“How many of us wants their prayers to be answered instantly?” vroeg Dawna DaSilva (gastspreker uit Amerika) ons.

Hoeveel van ons willen dat hun gebeden direct beantwoord worden?

Een simpele vraag die de hele zaal stil kreeg. Hebben we het geduld om gebed te laten zijn als een zaadje dat we in de grond stoppen, het water te geven, te laten ontspruiten, groeien en bloeien? Of willen we al die dingen die de oogst op z’n best maakt overslaan?

Of het nu om gebed gaat of iets anders dat ik wil, veel dingen hebben simpelweg tijd nodig om duidelijk te worden of om zich te ontwikkelen, Om te ontdekken of dat is wat God voor ons heeft. Maar man-o-man, wat loop ik vaak zelf nog te trekken aan gras om het te laten groeien. Ga ik op eigen kracht net zo ver tot ik het gras zélf stuk getrokken heb. En dan is geduld helemaal nodig: om te herstellen en vanuit daar opnieuw te beginnen.

Jezus zei: “Je kan het Koninkrijk van God vergelijken met een man die zaad zaait. Dan gaat hij slapen en staat weer op, dag na dag. Intussen komt het zaad op. Het groeit, zonder dat de man weet hoe. De grond geeft vanzelf vrucht: eerst een halm, daarna een aar, daarna het graan in de aar. Zodra het graan rijp is, laat hij het maaien. Want dan is het tijd voor de oogst.” Marcus 4:26-29

Ik vind de Bijbel hier zo mooi: de grond geeft vanzelf vrucht, zonder dat we precies weten hoe. En pas als het graan rijp is, dán pas is het tijd voor de oogst.

Tot die tijd kunnen we de grond maar beter voldoende water en voeding geven. Door tijd door te brengen met God. Door voldoende te rusten en op te laden. Tijd en aandacht te geven aan de mensen die ons lief zijn. Door onze levens, noden en dromen in Zijn handen te blijven leggen. Door te bidden voor dat wat we zaaien.

Gras groeit niet sneller als je er aan trekt. En als vruchten niet rijp zijn, zijn ze niet te eten. Dan toch oogsten, is pas echt zonde.

Dit bericht verscheen eerder in 2019.

YES! Als je jouw e-mail achterlaat*, krijg je een gratis e-book met een Weekly Devotional en Squad e-Magazine! 

*Met je aanmelding geef je ons toestemming maximaal drie keer per maand een Update te sturen naar het door jou opgegeven e-mailadres. Uitschrijven kan altijd. 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal drie keer paar maand onze updates. Superleuk! Mocht je de Updates toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je via de nieuwsbrief uitschrijven.