6 Reacties

  • Maria 7 maart 2019 at 11:25 Beantwoorden

    Heel herkenbaar! Dat heen en weer geslinger tussen je schuldig voelen en het zo nodig hebben om even geen mama te zijn. Wat fijn dat je een man hebt, die je de ruimte gunt en geeft!

    • Veerle 7 maart 2019 at 13:58 Beantwoorden

      Zeker waar, Maria! Het is een leerproces, maar schuldig voelen is echt niet nodig. Daarin bevestigd worden is idd een enorme rijkdom.

  • Arja 7 maart 2019 at 11:26 Beantwoorden

    Goed gedaan, Veerle!! En wat herkenbaar…je een ‘slechte’ moeder voelen als je niet eens 24/7 week in week uit gelukkig kan zijn als mama…
    Ik probeer het dan zo te zien, dat ik mijn kinderen ook het goede voorbeeld geef door soms eens voor mezelf te zorgen… en blijkt dat kinderen, hoe klein ze ook zijn, mama haar uitje gewoon gunnen:)

    • Veerle 8 maart 2019 at 23:12 Beantwoorden

      Wat fijn dat we elkaar als moeders ook die (h)erkenning kunnen geven hè. Die eerlijkheid is zo nodig! Ga zo door, Arja

  • Li 7 maart 2019 at 13:54 Beantwoorden

    Oh alsof ik het ben. Alleen dan niet fulltime moeder, maar 2 kids onder de 2.
    Wij gaan over een paar weken samen weg. Ook onder dwang haha.

    • Veerle 8 maart 2019 at 23:13 Beantwoorden

      Heel goed, Li! Geniet van elkaar!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.