In een stille woonkamer zit ik met mijn baby op schoot. De oudste jongens zijn er even niet. Mijn oog valt op het nieuwe knisperboekje dat in de box ligt. Een verlaat kraamcadeautje van een vriendin. Ik hoor hoe mijn eigen stem de tekst voorzingt aan het vrolijke ventje op mijn schoot.

Hoofd, schouders, knie en teen
Hand, buikje, arm en been
Oren, ogen, vingertjes en voet
God maakte jou zo goed

Ik voel een vreemd gevoel in m’n buik. Een traan rolt over mijn wang. Het prikkelt in mijn neus en nog meer tranen volgen.

Wat hebben we al samen veel meegemaakt met onze jongste. Ik geef hem een kus op zijn bolletje. Op het litteken dat het verhaal van drie operaties vertelt. Ja, God maakte jou goed. Je oortjes, je handjes, je voetjes, ja zelfs je hoofd: wonderlijk ben je gemaakt. Wonderlijk hoe artsen jou konden helpen, wonderlijk hoe je nu ontwikkelt ondanks de bloeding in je koppie.

Het liedje gaat verder.

God die jou zo kent
Weet altijd waar je bent
Speeltuin, zwembad, kinderboerderij
God is er altijd bij

God was erbij, elke dag. Ook daar al die weken op de IC. Waar ik je achter moest laten, omdat ik niet bij je mocht slapen. Weken heb ik mezelf er mee gerustgesteld: al kan ik niet bij jou zijn, de handen van de Allerhoogste houden je vast.

Als jij je hebt verstopt
Zoekt hij je steeds weer op
Ook al is het donker om je heen
God laat je niet alleen

Een jaar geleden schreef ik over ‘verwachting’. Een blog over het ‘ingehouden enthousiasme’ dat je kunt voelen als je net zwanger bent . Een soort slag om de arm, stel dat. Een goede zwangerschap veranderde vanaf week 31 abrupt. Onderzoeken, een spoedkeizersnede en veel te veel weken in het ziekenhuis volgden.

Ben ik teleurgesteld?

Nee. We leven niet in het paradijs. En daar in die stormachtige weken voelde ik de gebrokenheid van de wereld waarin we leven zo sterk. We zijn als mensen bedacht voor het paradijs. Gemaakt voor liefde, voor heelheid, leven en wandelen met God. Geen moeder is gemaakt om op de NICU te zitten met je baby in een couveuse. Maar het goede nieuws is: God laat je niet alleen, nergens! En waar Hij is, zijn geloof, hoop en liefde. Licht op de donkerste plekken.

En nu heb ik dus sinds dit moment een nieuw favoriet boek: een knisperboek.

(Babybijbel Knisperboekje, Corien Oranje)

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 
prinses

Een prinses met een vetrolletje

Puffend sta ik voor de spiegel. Ik heb me met veel moeite in een zomers jurkje gewurmd. De rits op mijn rug kreeg ik net dicht. Het is een mooi jurkje. Op een paspop. Waarom heb ik dit ding in vredesnaam ooit gekocht? Elke bobbeltje, vetje en randje is zichtbaar. Veel...
verbinden is vinden

Verbinden is vinden

Verbijsterd kijk ik van mijn navigatie naar het straatnaambordje boven het nauwe klinkerstraatje. De herinnering van dat moment in 2016 staat me nog heel helder voor de geest. Achter mijn stilstaande Opel Corsa toetert een medeweggebruiker, maar ik ben niet in staat...
een lading genade

Een lading genade in mijn boodschappenkar

Ik ben boodschappen aan het doen met mijn peuter van twee. Wij zijn net op vakantie dus ik heb best wat levensmiddelen nodig. Ik loop door een onbekende winkel, dus moet best wel zoeken waar hier de pindakaas, het brood en de spaghetti ligt. Mijn dochter zit in de...
omgaan met kritiek

Omgaan met kritiek op je kind

‘Hij is niet zo gehoorzaam.’‘Hij heeft een korte spanningsboog.’‘Wel een sterk eigen willetje he?’‘Hij houdt wel van grenzen opzoeken.’‘Vandaag heeft hij een ander kindje geduwd.’´Kan hij ook stilzitten?’ Niemand krijgt zoveel (negatieve) feedback als een kind. En...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.