‘Ik wil gewoon dat hij schoenen heeft die hij mooi vindt’, zeg ik tegen Jos terwijl ik driftig het internet afspeur naar de perfecte gymschoenen voor Mads. Jos kijkt me vragend aan. ‘Dat is toch niet per se een issue?’, zegt hij. 

Nee, natuurlijk niet. Tenminste, dat zou het niet moeten zijn. Maar toch voel ik een knoop in mijn maag als ik denk aan het onderwerp ‘gymkleren’. Of eigenlijk, kleren in het algemeen. Vroeger was dat bij ons namelijk wel een issue. Mijn moeder was alleen met drie jonge kinderen. Mijn biologische vader was uit beeld verdwenen. Niks geen financiële support door kinder- of partneralimentatie. Mijn moeder zat in de bijstand en moest het er maar mee doen. Met als gevolg dat onze kleding nou niet per se het allermooiste was. Of altijd direct werd vervangen als dat nodig was, wat door andere kinderen gezien werd op school. ‘Jij hebt alleen maar ouderwetse broeken’, hoorde ik regelmatig. Maar als ik iets nieuws mocht kopen, wist ik ook niet altijd wat bij mij paste. 

Zelfs toen mijn moeder hertrouwde en het financieel beter ging, bleef kleding voor mij een ding. ‘Je zusje koopt twee keer zoveel kleding als jij, voor hetzelfde geld.’ Dat was ook zo. Zij kon veel makkelijker dingen vinden die ze leuk vond, voor mooie prijsjes. 

‘Ik heb gewoon nooit echt een goede, eigen stijl gehad’, zeg ik tegen Jos. Ik vind dat nog steeds lastig, hoewel ik een keer een sessie met een stylist heb gehad. ‘Dat komt echt door vroeger, omdat ik dat nooit geleerd heb. En bang ben voor reacties van anderen’, zeg ik overtuigd. Ik weet nog dat ik op de middelbare school een keer de klas in kwam met een, voor mij echt superleuk shirt van Peter André en de halve klas reageerde met: ‘Wat heb jij nou aan?’ Bleek dat hij in de rest van de wereld al niet meer hip was. Dat memo had ik even gemist. In diezelfde periode kocht ik een superstoere zwart-witte legerbroek, waarvoor de kinderen uit mijn buurt mij uitlachten. Dat ding kostte de helft van mijn kleedgeld, maar belandde wel in de kast. Na deze gebeurtenissen beperkte ik mijn shopgedrag ‘veilig’ tot alleen blauwe spijkerbroeken en witte of zwarte T-shirts. Inmiddels is mijn garderobe gelukkig wel wat diverser dan dat, maar de standaard basis met spijkerbroek en T-shirts is er nog altijd te vinden.

Ik heb een aantal schoenen voor vriendelijke mijn-kind-zijn-voeten-groeien-een-maat-per-maand-prijzen gevonden en sla ze op zodat Mads de volgende dag zelf kan kiezen. Ik hoop oprecht dat hij kiest wat hij mooi vindt, zonder zich af te vragen hoe een ander het vindt. En ik hoop vooral dat de kinderen op zijn school gewoon hun klep houden als ze er anders over denken. 

Dit blog is eerder gedeeld op de Club van Relaxte moeders.

 

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 

verbinden is vinden

Verbinden is vinden

Verbijsterd kijk ik van mijn navigatie naar het straatnaambordje boven het nauwe klinkerstraatje. De herinnering van dat moment in 2016 staat me nog heel helder voor de geest. Achter mijn stilstaande Opel Corsa toetert een medeweggebruiker, maar ik ben niet in staat...
een lading genade

Een lading genade in mijn boodschappenkar

Ik ben boodschappen aan het doen met mijn peuter van twee. Wij zijn net op vakantie dus ik heb best wat levensmiddelen nodig. Ik loop door een onbekende winkel, dus moet best wel zoeken waar hier de pindakaas, het brood en de spaghetti ligt. Mijn dochter zit in de...
omgaan met kritiek

Omgaan met kritiek op je kind

‘Hij is niet zo gehoorzaam.’‘Hij heeft een korte spanningsboog.’‘Wel een sterk eigen willetje he?’‘Hij houdt wel van grenzen opzoeken.’‘Vandaag heeft hij een ander kindje geduwd.’´Kan hij ook stilzitten?’ Niemand krijgt zoveel (negatieve) feedback als een kind. En...
niet bang voor de dood

Kijk me aan, ik ben niet bang

‘Kijk me aan!’ Ik spreek mijn drie blauwoogjes streng toe, want ik wil er zeker van zijn dat ze geen fratsen uithalen bij de oppas. Die gaat hen straks op bed leggen namelijk. ‘Ben ik duidelijk?’, voeg ik er nog even aan toe. Ik zie mijn kroost knikken. Ik vertrek...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.