Een aantal jaren terug schreef ik een blog over peuterdrift. De oudste, die kon er wat van! Hij was kampioen planken, maakte de hokken op de kinderboerderij open en klom in het bierkrattenvak van het statiegeldapparaat. De tweede leek iets beter te handelen. Hij leest geen boekjes op een stoeltje, maar hij was, tot een half jaar terug, best te sturen.

Totdat we op reis gingen. Onze Covid-peuter bleek wat minder reiservaring en de bijbehorende flexibiliteit te hebben opgedaan. Een nieuw bed zorgt al snel voor een woedeuitbarsting of huilbui. Slapen zonder slaapzak, zelfs met 30 graden is een absolute no-go. Op reisdagen bespeuren we wat heimwee. ´Ḿama, wanneer doen we weer boodschappen bij onze eigen Coop? En wanneer slapen we weer in ons eigen Stolwijk?’

Best lastig vind ik deze momenten. Al snel vraag ik me af: is het eerlijk dat ik hem meeneem? En wat als hij écht heimwee heeft? Is reizen niet eigenlijk gewoon egoïstisch?

Naast deze momenten leeft onze kleuter het leven met volle teugen. Precies zoals zijn broer. Zijn kalme karaktertje maakt dan plaats voor wat meer pit. ´Whojoo mam!´ roept hij bij iedere paddenstoel in het bos. En na een poosje op een vierkante meter zand gespeeld te hebben op het strand, gaat hij de golven in de zee te lijf. Enthousiast doet hij mee met zijn Australische zwemles, in het Engels. Het liefst is hij buiten, als het donker is, om nog even de sterren en de maan te zien. In het licht van de volle maan zie ik hem genieten en alle indrukken gulzig in zich opnemen.

Elke dag geniet ik. Van dit mooie, intense kind. Alle tijd die we samen hebben en alle indrukken wegen op tegen soms een beetje heimwee. En ´s avonds, bij een nieuw bed, kruip ik er nog even bij. Dan is een nieuw bed opeens niet zo spannend meer.

Zijn temperament kent natuurlijk ook een keerzijde. Plassen wordt standaard vervangen door pissen. En als meneer iets niet zint, is een keiharde ´sukkel´! het eerste wat hij laat horen. In Nederland zou ik met het schaamrood op mijn kaken in de Kruidvat staan. Dat hoeft hier niet, de Australiërs verstaan hem toch niet.

 

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 

Gratis Bijbels vakantieboekje: dé oplossing voor op vakantie

De zomervakantie komt er weer aan! Op zaterdag 9 juli begint het in het midden van het land en naar verwachting vertrekken die zaterdag een hoop gezinnen gelijk richting fijne vakantieadressen. Heerlijk! De vakantie is voor iedereen anders en kan op zoveel...
nicu

Kraamtijd op de intensive care

Het is tijd om op te ruimen en uit te zoeken. Mijn telefoon herinnert me er al weken aan. Altijd op ongelegen momenten: net als ik geniet van mijn kroost en ik zie hoe leuk ze met elkaar spelen. Dan wil ik dat zo graag even vastleggen en een foto maken. O nee, lukt...

Er zijn echt mogelijkheden als je onbedoeld zwanger raakt

Toen Jacorine (18) er twee jaar geleden achter kwam dat ze onbedoeld zwanger was, dacht ze dat ze geen toekomst meer had. De biologische vader reageerde woest en haar ouders durfde ze in eerste instantie niets te vertellen. Via een oud-klasgenootje kwam ze in contact...
lastige vragen

Lastige vragen over stekende muggen

‘Mama, heeft God de muggen ook gemaakt?’ Aan het einde van het bedtijdritueel komt Daniël ineens met deze vraag op de proppen. Ik vind het een lastige. Ik begrijp best dat hij zich afvraagt waarom God dieren heeft gemaakt die ons prikken en jeuk bezorgen. Dat is voor...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.