Zondagavond vul ik de weekplanner in voor de komende week. Sinds onze oudste naar school gaat, vind ik dat heel prettig. In één oogopslag zie ik wat voor werk me de komende week te wachten staat, welke afspraken ik niet moet vergeten en wat ik wil doen in huis. De notitieruimte op de planner wordt gedurende de week gevuld met boodschappen en reminders. Ook voor mijn man heel handig, blijkt regelmatig. ‘Bier halen,’ stond er laatst ineens op.

Maar eerlijk gezegd krijg ik ook weleens een verhoogd cortisolniveau van dat lijstje. Sommige weken lijken een aaneenschakeling van autoritjes op weg naar afspraken, deadlines, kleutergym en de kerk. En dan willen we in het weekend ook nog iets leuks doen met zijn allen.

Tijdtechnisch vraag ik vaak een hoop van mijzelf, maar ook van mijn kinderen. Ik merk het als ze niet meer staan te springen om mee te gaan. Meestal is dat het signaal waarmee ze aangeven dat het druk genoeg is geweest. Maar helaas gebeurt het dan ook wel eens dat thuisblijven geen optie is.

En vaak zat loop ik zelf te bokken tegen een tekort aan tijd. Wil ik sneller gaan dan ik nu kan, of wil ik meer tijd dan ik heb investeren in projecten. Op die momenten kan ik twee dingen doen: voor mijzelf kiezen en doen wat ik wil en mijn kinderen continu overvragen, of me voegen naar wat het gezinsleven op dat moment van mij vraagt en mijn eigen behoeften heel even op een lager pitje zetten.

Je zou denken dat ik natuurlijk altijd makkelijk voor het laatste kies. Maar nee. Ik heb regelmatig het gevoel dat ik meer moet doen. Ik heb alleen geen idee waar dat vandaan komt.

Waarschijnlijk is het de verwachting waarvan ik denk dat die er is, maar die eigenlijk niet écht bestaat. Toen ik het hierover laatst met een vriendin had, wees zij mij op een prachtige Bijbeltekst die de spijker op z’n kop sloeg: Maar Jakob antwoordde: ‘Je ziet dat de kinderen nog maar klein zijn. Ook heb ik schapen, geiten en koeien bij me die jongen hebben. Als die op één dag te veel worden opgejaagd, gaan ze dood. Reis jij maar vooruit. Dan zal ik rustig verder trekken in het tempo van het vee en van de kinderen, totdat ik bij je in Seïr ben.’ Genesis 33:13-14

Zie je hoe de Bijbel hier eigenlijk al omschrijft hoe het werkt met kleine kinderen? Opgejaagd worden is niet goed voor ze. Kinderen hebben hun eigen tempo waaraan je je moet aanpassen. Jakob paste zijn tempo aan zijn kinderen aan.

Slow down.

Ik denk dat we langzaam mogen (of moeten) moederen als de kinderen nog klein zijn. En ik geloof ook dat God dan voor ons zorgt. Want als een herder weidt hij zijn kudde: zijn arm brengt de lammeren bijeen, hij koestert ze, en zorgzaam leidt hij de ooien. Jesaja 40:11

Zorgzaam leidt Hij de mama’s. Is dat niet mooi?

Dit blog verscheen eerder in het uitverkochte boek Powertalks. Meer bemoediging, columns en bijbelse overdenkingen? Word Mom Squad Member en ontvang een welkomstpakket t.w.v. €35,-!

 

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 

Gratis Bijbels vakantieboekje: dé oplossing voor op vakantie

De zomervakantie komt er weer aan! Op zaterdag 9 juli begint het in het midden van het land en naar verwachting vertrekken die zaterdag een hoop gezinnen gelijk richting fijne vakantieadressen. Heerlijk! De vakantie is voor iedereen anders en kan op zoveel...
nicu

Kraamtijd op de intensive care

Het is tijd om op te ruimen en uit te zoeken. Mijn telefoon herinnert me er al weken aan. Altijd op ongelegen momenten: net als ik geniet van mijn kroost en ik zie hoe leuk ze met elkaar spelen. Dan wil ik dat zo graag even vastleggen en een foto maken. O nee, lukt...

Er zijn echt mogelijkheden als je onbedoeld zwanger raakt

Toen Jacorine (18) er twee jaar geleden achter kwam dat ze onbedoeld zwanger was, dacht ze dat ze geen toekomst meer had. De biologische vader reageerde woest en haar ouders durfde ze in eerste instantie niets te vertellen. Via een oud-klasgenootje kwam ze in contact...
lastige vragen

Lastige vragen over stekende muggen

‘Mama, heeft God de muggen ook gemaakt?’ Aan het einde van het bedtijdritueel komt Daniël ineens met deze vraag op de proppen. Ik vind het een lastige. Ik begrijp best dat hij zich afvraagt waarom God dieren heeft gemaakt die ons prikken en jeuk bezorgen. Dat is voor...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.