Ja. Ik durf dit eerlijk te zeggen. Ik vind naar de kerk gaan met het hele gezin zo’n ontzettend gedoe.

Zondagochtend, 8.15u zijn we meestal allemaal ons bed wel uit. Met een beetje geluk ik als laatste, omdat ik vaak op zondag iets langer mag blijven liggen. De jongens spelen of kijken even een filmpje, Fenne ligt dan meestal net weer in bed. Ik pak een kop koffie en een boekje, of mijn telefoon. Meestal dat laatste trouwens om te kijken of jullie nog leuke reacties hebben gestuurd op posts. 🙂 Heel relaxed begin van de zondag vind ik zelf.

Totdat de koffie op is en mijn laatste hap ontbijt in mijn mag belandt.

“Schat, als we naar de kerk willen moeten we NU in actie,” is meestal wat ik zeg om kwart voor negen. Want ja, als we op tijd zonder peuter en kleuter naast ons in de kerkzaal willen zitten, moeten we 9.35u uiterlijk vertrekken zodat we een kwartier later de kerk in lopen. Wat betekent dat we zeker om 9.30u aangekleed, inclusief jassen en schoenen aan, buiten moeten staan.

Maar dat op tijd aangekleed naar buiten gaan is niet het enige wat ik een gedoe vind. Eenmaal in de kerk aangekomen, wil de kleuter meestal niet naar de kinderkerk en heeft de baby vaak honger. De enige die enigszins met veel plezier vanzelf het lokaal binnenwandelt is Jesse, onze peuter. Maar dat gaat meestal gepaard met een ik-wil-niet-door-papa-weggebracht-worden-kleuter aan mijn been.

En als ik dan uiteindelijk toch gearriveerd ben in de zaal, begint meestal zo tijdens de aanbidding mijn geweten te fluisteren. Dit geluid is te hard voor Fenne (de baby), dat kan je haar niet aandoen. En Jesse en Mads nu weer naar een soort crèche omdat je even zonder ze wilt?

Na een interne dialoog waar je u tegen zegt en die er alleen maar toe leidt dat ik de helft van de dienst mis, begint de volgende uitdaging: met drie kinderen tegelijk naar huis gaan gaan. Want de kleuter rent graag de hele zaal drie keer door (Nee Mads, dat kan niet, er zijn hier mensen aan het bidden, hier blijven nu!), de peuter klimt alle trappen op en de baby is er vaak klaar mee omdat ze niet genoeg geslapen heeft. De haastig gepakte beker koffie (omdat anders alle koekjes van de schaal in de monden van de peuter en kleuter verdwijnen) drink ik nooit leeg en écht bijpraten met iemand zit er niet in. Halve zinnen lukt nog net.

We skippen daarom regelmatig, omdat het zo’n gedoe is. Dan kijken we de dienst via de livestream mee. Of niet. Terwijl ik met zijn allen naar de kerk gaan eigenlijk juist zo fijn vind. Omdat met elkaar gemeente zijn tof is en ik houd van mijn vrienden en vriendinnen daar. Omdat God eren en over Hem leren een onderdeel is van mijn leven. Stom dat het dan vaker dan ik wil niet met zijn allen lukt in de kerk.

Is dit herkenbaar voor iemand? Ik ben er nog niet uit over hoe ik dit bij ons thuis kan veranderen. Ik houd me aanbevolen voor tips en ideeën. Morgen ga ik in ieder geval weer proberen er een -hopelijk- relaxte tijd van te maken. Als je een foto van een lege koffiebeker voorbij ziet komen weet je dat dat gelukt is.

Foto: John Cafazza, Unsplash

Nee, we gaan je niet spammen. Echt niet. Als je jouw e-mail achterlaat* krijg je de tofste updates als eerste toegestuurd. Beloofd! Wil jij ze ontvangen? :-)
*Je geeeft ons toestemming maximaal twee keer per maand een update te sturen naar het door jou opgegeven e-mailadres. 

Het is gelukt! Je ontvangt nu maximaal twee keer paar maand onze updates. Superleuk! Mocht je ze toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je via de nieuwsbrief uitschrijven.