Het is de derde keer dat ik aan dit blog begin, maar nu schrijf ik ‘m toch echt. Drie maal is scheepsrecht, zullen we maar zeggen. De reden dat ik hem deze keer wel af ga maken, zijn de nieuwsberichten die ik vandaag las, hoorde en nog eens las: “Passend onderwijs kan heel mooi zijn, maar werkt nu niet” en “Veel knelpunten bij onderwijs aan zorgleerlingen, politiek wil actie” kopte de NOS. De nieuwslezeres dreunt vervolgens met een slaperig hoofd op dat “de wet op passend onderwijs is geflopt”. “Komen ze daar nu pas achter?” snoef ik terwijl ik mijn koffiemok in de magnetron zet om de melk op te warmen.

Twee maanden eerder…
Ze schuift haar hand in de mijne terwijl een felgekleurd klapperhandje (met idem labeltje eraan) uit de mand met traktaties bungelt. Lood in de schoenen. Brok in de keel. ‘Ik zwaai gedag, omdat ik op een andere school verder groeien mag’. De cadans van het regeltje blijft door mijn hoofd dreunen. Een paar minuten geleden had ik nog de sjaal van juf ondergesnotterd. En juf de mijne. Ik zou juf niet genoeg kunnen bedanken voor haar inzet om passend onderwijs te bieden aan onze woelige, gevoelige denker. Ik weet niet wie er voor de klas staat op haar nieuwe school. Ik zou er heel wat voor over hebben om haar huidige juffen dáár te parkeren. Ze zijn liefdevol, vertrouwd. Gelovend in God en in ons kind. Maar helaas is dat geen optie. “Je hebt haar het afgelopen jaar klaargestoomd om deze stap te kunnen nemen”, benadruk ik juf met overslaande stem. Ik had me nog zo voorgenomen niet te huilen.

Wat eraan vooraf ging…
…is niet in een blog samen te vatten. Met de school zelf was niet veel mis, maar school zat (volgens ons) klem. School moest zich houden aan de regels die de wet op passend onderwijs hen voorschreef. School hoorde van ons dat het niet goed ging met ons kind, moest passend onderwijs bieden en deed haar best. School kon ons helaas niet tevreden stellen met de begeleiding die geboden werd. Daar kon school niks aan doen, want school kan niet alles. We kunnen niet van school verwachten dat ze pasklaar antwoord hebben op alle vragen. En als ze die wel hebben, zijn die methodes niet 1 – 2 – 3 klaar. Van TOS tot dyslectisch, van autistisch tot hoogbegaafd, van dyscalculie tot auditieve problemen: alle kinderen hebben hetzelfde recht op passend onderwijs. Maar ieder kind is anders! Elk kind dat éxtra aandacht nodig heeft, heeft ándere aandacht nodig. Zelfs kinderen die ‘hetzelfde’ rugzakje hebben. Wij hebben daarom in goed overleg besloten naar een school over te stappen waar een andere manier van onderwijs gegeven wordt. En waar meer expertise is op het aandachtsgebied waar onze dochter baat bij heeft.

We zijn nu twee maanden verder…
…en het gaat goed met haar. We moeten best een eindje rijden met de auto om bij school te komen, maar we zijn dankbaar dat we deze stap hebben (durven) zetten. Ze zit in een klas met dertien kinderen in plaats van dertig. Ze is niet meer overprikkeld. Haar juf heeft meer tijd om haar te begeleiden en te observeren. Ze voelt zich beter gehoord en wordt uitgedaagd op de manier die bij haar past. Ze is tot bloei gekomen. Ons meisje is weer terug!

Wat ik wil vertellen…
Lieve mede-mama-opvoeders, kijk naar je kind. Welk onderwijs past bij hem of haar? Het is niet zo dat speciaal onderwijs het enige alternatief is voor regulier onderwijs. En het is ook niet zo dat je kind direct een stempel moet krijgen, als hij/zij niet helemaal goed mee komt. Binnen het regulier onderwijs zijn ook verschillende onderwijsvormen. Het ene kind heeft een grove filter en floreert binnen een grote groep, terwijl het andere kind thuis ontploft doordat het de prikkels niet aan kan. Heb je twijfels? Ga het gesprek aan op school en ervaar de openheid die er is binnen een eerlijk gesprek. Zowel jullie als ouders, je kind, als school heeft daar recht op. En dát doet dan weer recht aan (de wet van) het recht op passend onderwijs.

Foto: Pixabay

Veerle den Hartogh

Veerle is getrouwd met Johannes en fulltime mama van hun dochters Jalta en Shanna. Veerle wordt blij van een goed glas wijn, in het weekend gecombineerd met een bordspel. Daarnaast wil zij zich inzetten om een schakel te zijn tussen de horende en de dove wereld. Jaren geleden heeft God een verlangen in haar hart gelegd om gebarentaal te leren en 8 jaar later is zij daarmee aan de slag gegaan. Als De Kindergebarenjuf wil Veerle ouders en opvoeders enthousiasmeren voor een interactieve communicatie met (hun) kinderen. www.dekindergebarenjuf.nl

Nee, we gaan je niet spammen. Echt niet. Als je jouw e-mail achterlaat* krijg je de tofste updates als eerste toegestuurd. Beloofd! Wil jij ze ontvangen? :-)
*Je geeeft ons toestemming maximaal twee keer per maand een update te sturen naar het door jou opgegeven e-mailadres. 

Het is gelukt! Je ontvangt nu maximaal twee keer paar maand onze updates. Superleuk! Mocht je ze toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je via de nieuwsbrief uitschrijven.