5 Reacties

  • Esther 5 juni 2017 at 07:42 Beantwoorden

    Bij ons ook veel gebrokenheid om ons heen. Afgelopen zaterdag naar Sela geweest. Dit raakte me enorm. Blijven zingen, blijven prijzen, zodat je niet in je gevangenis blijft zitten van verdriet, pijn, angst, gemis,…

  • Marjo 5 juni 2017 at 08:13 Beantwoorden

    Prachtig geschreven. Zo herkenbaar. Ik ben de trotse tante van o.a. 2 nichtjes van 14 wat spookt dit dan door je hoofd. Morgen moeten zij door de polder naar school het is eng maar door angst moet je niet laten lijden. Blijven bidden en vertrouwen maar in om deze tijd soms zo moeilijk. Onze zoon van 7 leek het jeugdjournaal wat erg zei hij die vader en moeder zullen wel heel verdrietig zijn. Hoe kan dat mama? Ja de vraag hoe kan dat wij hebben het antwoord niet. Machteloosheid al deze dingen moeten wij leggen bij de Heer!

  • AOJ Ramaker 5 juni 2017 at 12:21 Beantwoorden

    Prachtig geschreven, dank je.

  • Stella de Smit 5 juni 2017 at 19:21 Beantwoorden

    We bidden te weinig.

    Dat was het eerste dat ik dacht toen ik over de aanslagen hoorde.

    Waar zijn de tijden gebleven dat we biddend voor het leed bij elkaar kwamen? Uiteindelijk is de grootste strijd de geestelijke.

    Misschien doen we dat te weinig.
    En is er soms daardoor zo veel leed wat de vrije hand krijgt.

    Is het dan van ons afhankelijk? Nee, van Jezus.
    Maar, bidden is ook in beweging komen (kijk maar naar Daniël). Bid met mij mee.

  • Maria 5 juni 2017 at 19:54 Beantwoorden

    Dit had ik even nodig. Herkenbaar. Dank.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.