Dit blog verscheen eerder in 2018

Het was vandaag zo’n kakdag. Kinderen die tot vervelens toe moe zijn, maar onder geen beding een middagdutje willen doen. Geruzie om niks. En gegil… dat eeuwige gegil omdat de oudste naar een auto van de jongste wijst of andersom. 

Natuurlijk is alles relatief en zijn er situaties die nog veel erger zijn. Nu ik dit schrijf ervaar ik het al een stuk minder heftig dan vanmiddag. Maar ik word er zo moe van. En chagrijnig. En als ze maar doorgaan met vervelend doen, maakt dat me ook boos. Loopt mijn hoofd over.

Het lag overigens niet per se aan hen, dat ik het als een prutdag ervaar. Want, hoe kan het toch dat ze altijd precies die triggerpoints weten te vinden op het moment dat ik m’n geduld begin te verliezen? Zodat er voor mijn gevoel geen houden meer aan is en er een veel te harde snauw uitvliegt voordat ik doorheb wat ik nou precies zeg. En dat dan meerdere malen op zo’n dag. En dat vind ik echt niet tof.

Die knopjes hebben mijn peuter en kleuter vandaag weten te vinden. En daar ben ik heus niet trots op. Ik wil helemaal niet naar ze schreeuwen of rondlopen als de boze stiefmoeder van Assepoester. Maar toen vanmiddag het laminaat, de bank én het dressoir waren ondergetekend met potlood terwijl ik nog geen vijf minuten in de keuken stond, was de maat vol. 

En natuurlijk is precies vandaag manlief niet thuis. Nadat de jongens ‘s avonds na nog eens een hele strijd op bed lagen en in vrede sliepen (gelukkig konden we de dag wel in vrede afsluiten, dat slaapt wel zo lekker), kon ik even ademhalen. En even nadenken. Even alles loslaten en de negativiteit eruit laten. Bizar eigenlijk, dat er zoveel vervelende spanning in je lijf kan zitten na zo’n dag. 

Ik zet thee, pak wat chocola en ga op de bank zitten. Ik open op m’n telefoon de YouVersion bijbelapp. En deze tekst raakt me: 

Dit heb ik jullie verteld omdat ik wil dat jullie mijn vrede bewaren. In de wereld zullen jullie het zwaar te verduren krijgen. Maar houd moed! Ik heb de wereld overwonnen. Johannes 16:33 Het Boek 

De context slaat niet helemaal op mijn gezin. Maar echt… Zijn vrede! Oh man wat is die V R E D E  belangrijk om het ook in mijn huis vredig te houden. Om zelf vredig te blijven. En wat besef ik dat vaak toch veel te laat.

Waarom de bedtijdstrijd overging en de rust terugkwam? Nu ik deze tekst lees weet ik het wel. Omdat ik op de overloop met tranen op m’n wangen God smeekte om Zijn rust te geven in ons huis. Om het te vullen met Zijn liefde en vrede. Omdat mijn kracht en geduld allang op waren. 

Opvoeden is echt topsport. Zijn rust, wijsheid en vrede hebben we echt nodig om die topsport te kunnen volhouden. Ik neem me voor om er structureel voor te bidden. Voor minder volle emmers en meer ruimte in mijn hoofd. Voor meer veerkracht. Zodat er meer vrede in mijn hart komt en ik niet zo primair reageer wanneer mijn schatjes op knopjes drukken. Wordt het voor iedereen gezelliger van.

 

Meer blogs lezen? Dit is afgelopen week ook gepubliceerd: 
een lading genade

Een lading genade in mijn boodschappenkar

Ik ben boodschappen aan het doen met mijn peuter van twee. Wij zijn net op vakantie dus ik heb best wat levensmiddelen nodig. Ik loop door een onbekende winkel, dus moet best wel zoeken waar hier de pindakaas, het brood en de spaghetti ligt. Mijn dochter zit in de...
omgaan met kritiek

Omgaan met kritiek op je kind

‘Hij is niet zo gehoorzaam.’‘Hij heeft een korte spanningsboog.’‘Wel een sterk eigen willetje he?’‘Hij houdt wel van grenzen opzoeken.’‘Vandaag heeft hij een ander kindje geduwd.’´Kan hij ook stilzitten?’ Niemand krijgt zoveel (negatieve) feedback als een kind. En...
niet bang voor de dood

Kijk me aan, ik ben niet bang

‘Kijk me aan!’ Ik spreek mijn drie blauwoogjes streng toe, want ik wil er zeker van zijn dat ze geen fratsen uithalen bij de oppas. Die gaat hen straks op bed leggen namelijk. ‘Ben ik duidelijk?’, voeg ik er nog even aan toe. Ik zie mijn kroost knikken. Ik vertrek...
nachtvoedingen

Je bent ‘s nachts niet alleen, mama

‘Haal jij haar even op?’ Ik geef mijn slapende echtgenoot een stootje tegen zijn bovenarm, waarop hij zijn ogen half opent, mij even aankijkt, zich omdraait en weer verder slaapt. ‘Lieverd’, vraag ik, ‘hoor je haar niet?’ Manlief stapt het bed uit om onze dochter op...

Tof dat je er bent!

Elke maandag bemoediging, inspiratie en een overzicht van de laatste blogs ontvangen?

 

Schrijf je in voor de Monday Maildate! 

 

Het is gelukt! Je ontvangt zo gelijk het e-book in je mailbox en maximaal 5 keer per maand onze Monday Maildate en Maildate Special. Superleuk! Mocht je de mails toch niet meer willen ontvangen, dan kun je je altijd uitschrijven.