Vroeger was alles zo makkelijk. Als ik ergens geen zin meer in had, dan was het klaar. En als iets na een paar keer proberen niet lukte, dan stopte ik er gewoon mee. Een vriendschap waarbij het initiatief alleen maar van mijn kant kwam liet ik voorbij gaan. En de baan bij die werkgever die alleen maar boos en chagrijnig deed gaf ik zonder twijfel op. Maar opgeven is er nu niet meer bij. 

En als ik eerlijk ben, heb ik in gedachten deze job al best een aantal keer op willen geven. Bij de zoveelste dwarse bui op een dag. Na de zoveelste nacht die nooit meer dan vier uur aaneengesloten slaap bevat. Of na die sneer waar m’n kind misschien wel om vroeg maar niet had mogen krijgen. Als ik op m’n tandvlees m’n dagen doorga en de ene na de andere peuterpuberbui voor m’n kiezen krijg, dan heb ik nog het meest zin om voor onbepaalde tijd vrij te nemen van mijn taak als moeder.

Maar ik doe het niet. 

En ik wil het niet. Ik gooi de handdoek niet in de ring want ik wil dit voor geen goud missen. Ja, ik zou er soms bijna een moord voor doen, voor wat off-duty tijd. (En geloof me, nu na drie-en-een-half jaar slecht slapen is dat niet onmogelijk.) Maar het moederschap laten voor wat het is en zonder dat verder gaan… nooit.

De wijsheid van Paulus

Paulus zegt in 1 Korintiërs 9 dat het geloof als een wedstrijd is. Ik zie overeenkomsten in het moederschap. Het traint je karakter, het bouwt aan je geloof, het legt je ziel bloot en laat zien wat het meest belangrijk is. Maar het is niet altijd makkelijk. Net zoals trainen voor een wedstrijd ook spierpijn en soms blessures geeft.

Wees gerust. Hardlopers vallen ook.

In Spreuken 24:16 staat dit: Want elke keer als hij ten val gebracht wordt, staat hij ook weer op. James Patterson vertaalde dat naar: failure isn’t falling down, it’s staying down.

Vallen is niet hetzelfde als falen. Het wordt pas een probleem als je niet meer opstaat. Als je het niet meer probeert. Als je opgeeft…

Mama’s. Ik voel dit ook vaak zat. De energie die er niet meer is omdat je de zoveelste driftbui, slapeloze nacht of weer een ziek kind hebt gehad. Je bent niet de enige die af en toe heel hard wil wegrennen uit die fase in je leven. En je bent zeker niet de enige die zich om die gedachten soms schuldig voelt.

Je bent niet schuldig en het is al helemaal niemands schuld. 

Opvoeden is de meest intensieve baan die je maar bedenken kunt. Het doet een beroep op je hele zijn, 24/7. Je hebt te maken met meerdere persoontjes die allemaal anders zijn. Die blind vertrouwen op jouw fijngevoeligheid.
Jij als moeder bent in jouw gezin populairder dan alle superhelden en prinsessen bij elkaar. 

Maar echt… geef jezelf wat ruimte.

Deze rol is een veeleisende, elke dag veranderende uitdaging. Oke, you can’t quit on this one. Maar geef niet op. Vergeef je zelf als je weer uit je plaat gaat, als je een slechte dag hebt en zeg sorry tegen je kinderen. Bid voor rust, wijsheid en geduld en zoek samen met je partner of (als je geen partner hebt) een vriendin naar hoe je dingen anders kunt doen als dat nodig is om relaxter te worden.

En als je net als ik soms met je handen voor je ogen op de grond zit, getackeld door vermoeidheid, frustratie of wanhoop, denk dan hier aan: alles wat jouw kind nodig heeft is jou. Ook als je zelf even geen energie meer hebt of in jouw beleving niet de leukste moeder bent. Je kind wil nog steeds jou.

Kinderen onthouden niet de perfecte knutselwerken en de hipste uitjes, maar de tijd die je met ze hebt doorgebracht. De knuffels op de bank, het stiekem eten van koekjes in jullie bed, samen een filmpje kijken onder een dekentje op de bank en de spelletjes die jullie deden op de grond. Die blijven bij.

En weet je? Elke keer als jij weer opstaat na een wanhopige bui en besluit om jezelf een nieuwe kans te geven, dan bouw je aan vertrouwen. Je laat zien dat je ervoor gaat. Je werkt daarmee aan het vertrouwen in jezelf als moeder, het vertrouwen van je kind in jou (omdat je met opstaan laat zien dat je vertrouwen hebt in jouw kind) en vertrouwen in God. Omdat je weet dat Hij er bij is, ondanks dat je het misschien niet altijd voelt.

God blijft trouw

Sta elke keer weer op. Ga door. Als het moeilijk is, als het makkelijk is. God blijft trouw en Hij leidt ons. Hij heeft het beste met ons voor. Zijn licht is over ons, aan Hem mogen wij ons verwarmen. Hij laat ons schitteren, als je opstaat in Zijn licht (Jesaja 60). En echt… Hij weet dat het pittig is, met jonge kinderen. Ooit Jesaja 40:11 gelezen?

Als een herder weidt Hij Zijn kudde. Zijn arm brengt de lammeren bijeen, Hij koestert ze en zorgzaam leidt Hij de ooien.

De moeders leidt Hij zorgzaam. Vertrouw daar maar op.

 

 

Daniëlle Koudijs
| Oprichtster van Power to the Mama’s | Moeder van twee | Getrouwd met Jos | Liefhebber van dure Italiaanse wijn | Ondernemend | Houdt van schrijven en aanbidden |

Nee, we gaan je niet spammen. Echt niet. Als je jouw e-mail achterlaat krijg je de tofste updates als eerste toegestuurd. Beloofd! Wil jij ze ontvangen? :-)

Het is gelukt! Check nog wel even je spambox. Dikke kans dat je daar de bevestiging vindt. Nog wel even lezen voordat je hem wist. ;-)