15 Reacties

  • Tinie 3 juni 2020 at 07:50 Beantwoorden

    Met een brok in mijn keel gelezen. Wat zijn kinderen een zegen..
    Moge Gods kracht jullie sterkte zijn.

  • Jannie 3 juni 2020 at 08:20 Beantwoorden

    Geraakt door deze levenservaring.
    Mijn kinderen (dertigers en veertigers inmiddels) hebben in de laatste dagen van het leven van mijn man,hun vader,zo liefdevol voor hem gezorgd. Dat staat voor altijd op mijn netvlies. De diepe vrede op mijn man’s gezicht. Dat was een stukje hemel.

    • Petra Hoogendoorn 5 juni 2020 at 21:40 Beantwoorden

      Hallo Jannie, bedankt voor je berichtje. Wat een mooie getuigenis geef je zeg! Ik heb dat een paar jaar geleden ook bij mijn moeder mogen doen met mijn broers en zussen. En ook dat stukje hemel mogen zien bij haar. Heeft mij veel troost gegeven. Liefs en zegen! Petra

  • Deborah 3 juni 2020 at 08:36 Beantwoorden

    Wauw, wat ontroerend. En ja, door kinderen heen… gods zegen toegebeden!

    • Fenny 3 juni 2020 at 13:52 Beantwoorden

      Prachtig geschreven, ik wens jullie in deze tijd veel liefde en sterkte toe… dat God voor jullie prachtige gezin mag zorgen ♡♡♡

  • Ali de Vos 3 juni 2020 at 09:42 Beantwoorden

    Slik. Een lach en een traan. Elke keer weer.

  • Marja 3 juni 2020 at 09:55 Beantwoorden

    Ontroerd je verhaal gelezen. Zegen,liefde en heel veel sterkte! Dat er mensen om jullie heen mogen staan die jullie helpen dit te dragen.

  • Carolin 3 juni 2020 at 10:24 Beantwoorden

    Heel ontroerend heel veel sterkte en Gods liefdevolle aanwezigheid en kracht en troost voor jullie

  • Marco 3 juni 2020 at 12:18 Beantwoorden

    Prachtig!

  • juliette 4 juni 2020 at 08:47 Beantwoorden

    kippevel… ontroerend mooi en tegelijk ook zo’n diepe pijn om afscheid te nemen..
    God is erbij in alle momenten en blijft jullie gezin omringen.

  • H 4 juni 2020 at 10:26 Beantwoorden

    Beste Petra, jouw blogs raken mij steeds enorm, mijn vader heeft dezelfde ziekte en loopt steeds parallel met het proces van jouw man, heel apart eigenlijk. Weet dat jouw blogs daardoor altijd raak zijn en mij enorm helpen om troost te vinden, of soms aanleiding om even de tranen de loop te laten (soms ook nodig). Dus ook hierin is het bijzonder te weten dat ook hierin de hand van God zichtbaar is en het niet nutteloos is wat jullie meemaken. Met jouw verhalen over je kinderen kan ik ook het gesprek en de omgang met mijn kinderen verbeteren, dank daarvoor.

    • Petra Hoogendoorn 5 juni 2020 at 21:46 Beantwoorden

      Lieve H, wat fijn en dapper dat je dit deelt. Dank voor je openheid. Ik ben dankbaar dat we elkaar op deze manier kunnen bemoedigen. Soms zie je even niet meer of het nut heeft, maar door jouw berichtje realiseer ik me weer Wie er hier aan het werk is. Ik bid je Zijn zegen toe, om er voor je vader en voor jouw gezin te kunnen zijn. Hoe dan ook, Hij is er bij. Liefs, Petra

  • Shirley Janzen 6 juni 2020 at 11:36 Beantwoorden

    Tjonge..ik zit hier te huilen met een brok in mijn keel. Enerzijds vanwege het verdriet wat ik met jullie mee voel. Anderzijds vanwege de puutheid van kinderharten…mooi.
    En ja, vier het leven, want je weet nog dag nog tijd..

  • Ann 13 juni 2020 at 17:02 Beantwoorden

    Wow. Wat moeilijk en hard kan het leven zijn, maar wat een mooie dingen mogen we van onze kinderen leren en wat is God groot! Hij is erbij. Zijn zegen en kracht toegebeden.

  • Cornelis van Vlastuin 22 juni 2020 at 15:49 Beantwoorden

    Ik vernam zojuist via een mail van school van het bestaan en het overlijden van Alex. Gelijk even via Google gezocht en toen kwam ik bij dit artikel uit. Ik kreeg een brok in mijn keel… Gecondoleerd en sterkte met elkaar.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.